منعما عليهم : ما أجود يده و هو عن ذات اللّه بخيل ( 1 ) فمن آتاه اللّه مالا فليصل به القرابة ، و ليحسن منه الضّيافة ، و ليفكّ به الأسير و العاني ، و ليعط منه الفقير و الغارم ، و ليصبّر نفسه على الحقوق و النّوائب ، ابتغاء الثّواب ، فإنّ فوزا بهذه الخصال شرف مكارم الدّنيا ، و درك فضائل الآخرة . ( 2 )
143 - و من خطبة له عليه السلام فى الاستسقاء
: ألا و إنّ الأرض الّتي تحملكم ، و السّماء الّتي تظلّكم ، مطيعتان لربّكم ، و ما أصبحتا تجودان لكم ببركتهما توجّعا لكم ، و لا او ، و [ حال آنكه ] او از طاعت و رضاء خدا بخيل باشد ( 1 ) پس هر كه را بداد او را خدا مال ، بايد كه پيوندد به آن خويشان را ، و خوب گرداند از او مهمانى ، و خلاص دهد به آن مال اسير را و دستگير كرده را ، و بدهد از آن درويش [ را ] ، و مروا [ م ] برآمده را ، و با صبر دارد نفس خود را بر حق ها گزاردن و [ بر دفع كردن ] حوادث ها براى جستن ثواب ، پس بدرستى كه فيروزى به اين خصلت ها بزرگى بزرگى هاى دنيا [ است ] ، و يافتن فضيلت ها [ ى ] آخرتى . ( 2 ) 143 - [ و از خطبههاى آن حضرت است ] [ در طلب كردن باران ] بدان بدرستى كه زمين آنك بر مى دارد شما را ، و آسمان آنك سايه مىكند شما را ، مطيع اند ايشان مر خداى شما را ، و نگشتند كه سخاوت كنند مر شما را به بركت ايشان به