فائدة و زاده . فأين يتاه بكم ، و من أين أتيتم ( 5 ) استعدّوا للمسير إلى قوم حيارى عن الحقّ لا يبصرونه ، و موزعين بالجور لا يعدلون عنه ، جفاة عن الكتاب ، نكب عن الطّريق . ( 6 ) ما أنتم بوثيقة يعلّق بها ، و لا زوافر [ عزّ ] يعتصم إليها . لبئس حشّاش نار الحرب أنتم . ( 7 ) أفّ لكم لقد لقيت منكم برحا ، يوما أناديكم و يوما أناجيكم ، فلا أحرار صدق عند النّداء ، و لا إخوان ثقة عند النّجاء . ( 8 ) باشد او را - از باطل و اگر چه بكشد [ آن باطل ] به او فايده [ اى ] و زيادت باشد ، پس كجا سر گشته [ شديد ] شما ، و از كجا آمدند به شما ( 5 ) ساخته شويد براى رفتن وا [ كار زار ] قوم سرگشتگان از حقّ كه نمى بينند آن را ، و شتاب كنندگان به ظلم [ اند كه ] بنمى گردند از او ، دورى كنندگان از كتاب خدا ، به گردندگان از راه . ( 6 ) نيستيد شما خداوند استوارى كه در آويزند در آن ، و نه ياران و قبيلهء [ غلبه كننده ] كه چنگ در زنند و اعتماد كنند به آن ، هر آينه بدا [ كه ] فروزندگان آتش حرب ايد شما . ( 7 ) هلاكت باد شما را بدرستى كه ديدم از شما اندوه و سختى ، روزى [ كه ] آواز دادم و بخواندم براى نصرت ، و روزى [ كه ] راز گفتم و مجادله مى كردم جهت تقصير شما ، پس نه آزاد مردان راستى ايد نزد [ يك ] ندا ، و نه برادران اعتماد نزديك راز گفتن . ( 8 )
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 288
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٨٨