و رخاء ، و لم يجبر عظم أحد من الأمم إلّا بعد أزل و بلاء ، ( 1 ) و في دون ما استقبلتم من خطب و استدبرتم من خصب معتبر ، و ما كلّ ذي قلب بلبيب ، و لا كلّ ذي سمع بسميع ، و لا كلّ ذى باصر ببصير . ( 2 ) فيا عجبا و ما لي لا أعجب من خطإ هذه الفرق على اختلاف حججها في دينها لا يقتصّون أثر نبيّ ، و لا يقتدون به عمل وصيّ ، و لا يؤمنون بغيب ، و لا يعفّون عن عيب . ( 3 ) يعملون في الشّبهات ، و يسيرون في الشّهوات ، المعروف فيهم ما عرفوا ، و المنكر عندهم ما نياورد ] آثار انبيا و كار بزرگ يكى از گروهان [ را ] ، مگر پس از شدّت و مشقّت و بلا . ( 1 ) و در پيش و نزديك آنچه [ كه ] رو آورديد [ شما به آن از شدّت عذاب و ] كار درشت ، يعنى حكومت بنى اميهّ ، و پشت فرو كرديد از نعمت و رفاهيّت ، جاى عبرت است [ در مردم روزگار ] ، و نيست هر خداوند دلى خردمند ، و نه هر خداوند گوشى شنونده ، و نه هر خداوند بينائى بينا . ( 2 ) اى عجبى چيست مرا كه عجب نگيرم از خطاء اين فرقهها بر خلاف كردن حجتّ هاى او در دين او ، و پس روى نكنند اثر و نشان پيغمبر را ، و پى روى نكنند به عمل وصّى پيغمبر ، و ايمان نمى آورند به نا پيدا و امام معصوم ، و باز نمى استند از عيب . ( 3 ) عمل مى كنند در شبهت ها ، و مى روند در پى آرزوها ، نيكوئى و شناخته در ميان ايشان
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 165
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٦٥