أنعم نومه ، و آمن يومه . ( 28 ) قد عبر معبر العاجلة حميدا ، و قدّم زاد الآجلة سعيدا ، و بادر من وجل ، و أكمش في مهل ، و رغب في طلب ، و ذهب عن هرب ، و راقب في يومه غده ، و نظر قدما أمامه . ( 29 ) فكفى بالجنّة ثوابا و نوالا ، و كفى بالنّار عقابا و و بالا و كفى باللهّ منتقما و نصيرا و كفى بالكتاب حجيجا و خصيما . ( 30 ) أوصيكم بتقوى اللّه الّذي أعذر بما أنذر ، و احتجّ بما نهج ، و حذّركم عدوّا نفذ في الصّدور خفيّا ، و نفث في الآذان نجيّا . ( 31 ) و آسودن [ در ] نعمت ها در خوش تر خواب او در گور ، و ايمن [ تر ] بودن روز او در قيامت . ( 28 ) بدرستى كه بگذشت پل دنيا را ستوده ، و مقدّم داشت توشهء آخرت [ را ] نيك بخت ، و پيش دستى كرد از ترس [ كردگار ] ، و شتاب كرد به طاعت در مهلت دادن روزها ، و رغبت كرد در جستن [ رضاى خدا ] ، و برفت [ به سوى آخرت ] و گريخت از آنچه دور بود از خدا ، و نگرست در امروز خود فردا را ، و نظر كرد دائما پيش خود . ( 29 ) پس بس است به بهشت پاداشت و عطا ، و پسنده است به دوزخ عقوبت و سختى ، و پسنده است خداى كينه كشندهء [ بدان ] و يار [ نيكان ] ، و پسنده است كتاب [ خدا براى ] حجّت گرفتن و خصمى كردن را . ( 30 ) وصيّت مى كنم شما را به تقواى خدا آنك عذر ور گرفت به آنچه بيم كرد ، و حجّت ور گرفت به آنچه پيدا كرد راه ، و بترسانيد شما را از دشمن كه در رفت در سينهها پنهانى ، و در دميد در گوش ها راز گوينده . ( 31 )
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 146
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٤٦