تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 53

مساهمون:

ص٥٣
من المال يورثه غيره . ( 10 ) ألا لا يعدلنّ أحدكم عن القرابة يرى بها الخصاصة أن يسدّها بالّذي لا يزيده إن أمسكه و لا ينقصه إن أهلكه . ( 11 ) و من يقبض يده عن عشيرته ، فإنّما يقبض منه عنهم يد واحدة ، و يقبض منهم عنه أيد كثيرة ، و من تلن حاشيته يستدم من قومه المودّة . ( 12 ) قال السّيد رضى الله عنه : و ما أحسن المعنى الذي أراده عليه السلام بقوله : « و من يقبض يده عن عشيرته . . . » إلى تمام الكلام ، فإن الممسك خيره عن عشيرته إنما يمسك نفع يد واحدة ، فإذا احتاج إلى نصرهم ، و اضطر إلى مرافدتهم ، قعدوا عن نصره ، و تثاقلوا عن معونته ، فمنع ترافد الايدي الكثيرة ، و تناهض الأقدام الجمّة از غير او . ( 10 ) بايد كه بنگردد يكى از شما از خويشاوندى كه بيند به آن قرابت درويشى ، كه باز بندد آن خصاصت را بدانچه افزون نگرداند او را اگر امساك كند آن را ، و نقصان نكند او را اگر خرج كند آن را . ( 11 ) و هر كه فراهم گيرد دست و نيكويى خود را از قبايل خود ، بدرستى كه [ گويى ] با هم گيرد [ او ] از ايشان يك دست نيكويى ، و فرا گيرند ايشان از او دست هاى بسيار ، و هر كه نرم باشد جانب او ، پيوسته دارد از قوم خود دوستى را . ( 12 ) [ گفت سيد رضى ، خدا از وى خشنود باد ] : و چه خوب است معنى آنك خواست او يعنى امير [ مؤمنان ] ، عليه السلام ، به گفتار او : « و هر كه فراهم كرد دست خود را از قبايل خود » ، و اتمام سخن . پس بدرستى كه باز دارندهء خير و نفع خود از قبايل خود بدرستى كه باز دارد سود يك دست را . پس چون احتياج دارد وا يارى كردن ايشان ، و بى چاره شود وا عطا دادن ايشان ، بنشينند از نصرت كردن او ، و گرانى كنند از يارى كردن او . پس باز دارند يارى دادن پياپى دست هاى بسيار را ، و برخاستن قدم هاى بسيار را .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 53 | خطب الإمام علي ( ع ) / مجهول قرن 5 و 6