67 / 30 - 20
20 . يا كيست آنى كه او سپاه و لشكر است مر شما را يارى همىكند شما را از فرود آن خداى مهربان ؟ نيست ناگروندگان مگر در فريبيىاند از شيطان .
21 . يا كيست آنى كه روزى همىدهد شما را اگر باز گيرد او روزى خويش را ؟ نه كه ستهيدند در گذشتنى از اندازه و رميدنى از حق .
22 . ا پس آنى كه همىرود به زمين نگوسار و سراشيب بر روى خويش راه يافتهتر است يا آنى كه همىرود راست و درست بر راهى راست ؟
23 . بگو آن خدايى است كه آفريد او شما را و گردانيد براى شما شنوايى گوش را و بيناييهاى با خرد را و دلها ، اندكى سپاس دارى مىكنيد .
24 . بگو تو اى محمّد او آنى است كه آفريد او شما را و پراكنده كرد در روى زمين و به سوى او برانگيخته شويد « 1 » .
25 . و همىگويند كى است اين وعدهء حشر و قيامت اگر هستيد شما راستگويان .
26 . بگوى اى محمّد ، هراينه هراينه دانش بودن قيامت نزد خداست و هراينه هراينه من بيم كنندهام پيدا و هويدا .
27 . پس چون بينند آن روز را نزديك آمده ، اندوهگين شود و متغيّر رويهاى آنانى كه نگرويدند و گفته شود ايشان را كه اين روز آنى است كه [ 719 ] بوديد به آن كه دعوى همىكرديد يا به آرزو مىخواستيد كه نخواهد بود .
28 . بگوى تو اى محمّد ، ا هيچ ديديد اگر نيست كند مرا خداى و آنانى كه هستند با من يا ببخشايد ما را و به بهشت برد پس كه رها كند اين ناگروندگان مكّه را از عذابى دردناك .
29 . بگو ، او خداى مهربان است گرويديم به او و بر او كار باز گذاشتيم پس زودا كه دانيد كه كيست او در گمراهى پيدا و هويدا .
30 . بگوى يا محمد ، ا ديديد خبر دهيد اگر ديديد كه اگر گردد آب شما فرو شده به زمين ، پس كه آيد شما را به آبى روان بر روى زمين ظاهر انت يا ربّ العالمين .
قلم ، مكّى ، 52 آيه
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم 68 / 3 - 1
1 . سوگند به نون يا به دوات يا جويى است در بهشت و به آن خامه و به آنچه مى همىنويسند .
2 . كه نيستى تو به نيكوداشت پروردگارت از نبوّت و رسالت هرگز ديوانهء .
3 . و بدرستى كه مر تراست هراينه مزدى نابريدهء و بىمنّت و بىنهايت .
هامش
( 1 ) . م : « شوند »