66 / 9 - 3
3 . و چون پنهان گفت پيغامبر سوى برخى حفصه زنان خويش سخنى را سخن ماريه و امامت شيخين ، پس چون آگاه كرد حفصه عايشه را به آن سر و آشكارا كرد آن را خداى برو عليه السّلام ، پديد كرد رسول برخى را از آن سر بر حفصه و روى گردانيد رسول از گفتن برخى از آن ، پس چون آگاه كرد رسول ( ع ) او را حفصه « 1 » به آن سرّ ، گفت حفصه : كه آگاه كرد ترا به اين سرّ ؟ گفت : آگاه كرد مرا به آن ، آن خداى دانا آگاه به همه چيزها .
4 . اگر بازگرديد شما اى حفصه و عايشه به سوى خداى جاى آن هست پس بدرستى كه زيرا كه بچسبيد دلهاى شما از ثواب و اگر يكديگر را يارى دهيد بر آن اين پيغمبر بر نيايد پس بدرستى كه چرا زيرا كه خداى او يار اوست و كار ساز او و جبرئيل را من الكروبييّن و نيك مرد و نيكان گروندگان ، و فرشتگان پس آنت گروهىاند يارىگر .
5 . شايد كه پروردگار او اگر رها كند شما را كه بدل دهد او را جفتانى بهتر از شما گردن نهندگانى از زنان گروندگانى از زنان فرمان برندگانى از زنانى بازگردندگانى ، پرستندگانى از زنان ، روز [ ه ] دارانى قيل مهاجران ، شوى ديدگانى و دوشيزگانى .
6 . اى آنانى كه گرويديد ! نگاه داريد تنهاى خويشتن را و كسان خويش را از آتش كه [ 715 ] هيمهء آن مردم است و سنگ كبريت بر آن دوزخ است فرشتگانى درشتانى سختانى ، نافرمانى نكنند خداى را آنچه فرمود ايشان را در ماضى و همىكنند آنچه فرموده مىشوند و شوند در حال و استقبال .
7 . اى آنانى كه نگرويدند ! عذر مخواهيد امروز ، هراينه هراينه پاداشت داده شويد آنچه را كه بوديد كه همىكرديد .
8 . اى آنانى كه گرويدند ! بازگرديد به سوى خداى بازگشتنى نيك و محكم شايد كه پروردگار شما كه در گذارد از شما گناهان شما را و درآرد شما را در بهشتهاى كه همىرود از زير اشجار آن جويهاى مى و شير و انگبين و آب صافى در روزى كه رسوا نكند خداى پيغمبر را و آنانى را كه گرويدند با او ، روشنى ايمان ايشان همىرود به شتاب در پيش ايشان و دستهاى راست ايشان ، همىگويند اى پروردگار ما ! تمام كن ما را روشنى ما و بيامرز ما را بدرستى كه تو بر هر چيزى توانايى .
9 . اى پيغمبر ! كوشش كن به كارزار با اين ناگروندگان و دورويگان و درشت باش بر ايشان ، و جاى پناه ايشان دوزخ است و چه بد بازگشت آن دوزخ .
هامش
( 1 ) . م : « حفضه »