27 / 90 - 77
77 . و بدرستى كه او قرآن هراينه راه نمودنى است و بيانى و بخشايشى مر گروندگان را .
78 . بدرستى كه پروردگار تو بگذارد در روز قيامت در ميان ايشان به درستى داورى خويش و او بىهمتاست امر او را رد نتوان كرد دانا به احوال و مكافات .
79 . پس كار بازگذار بر خداى كه تو بر راستى هويدا پيدا و آشكار .
80 . كه تو نشنوانى نتوانى شنوانيد مردگان را يعنى كافران را كه مرده دل باشند و نشنوانى و نتوانى كه شنوانى كران را خواندن را چون برگردند روى گردانندگان از حق .
81 . و نيستى تو هرگز رهنماى كوران كوردلان از گمراهى ايشان نشنوانى بر معنى افهام مگر آنى را كه گرود به نشانها و حجتهاى ما ، پس ايشان گردن نهندگانند فرمان را در علم خداى تعالى .
82 . و چون سزا شود واجب شود گفتار وعيد ما خشم خداى بر ايشان ، بيرون آريم براى ايشان روندهء جنبندهء از زمين سخن گويد ايشان ، كه مردمان يعنى كافران بودند از پيش بيرون آمدن او به نشانهاى حجتهاى ما كه به گمان نمىشدند .
83 . و روز كه گرد آريم برانگيزيم از هر گروهى گروهى را از آنكه از آنها كه به دروغ مىدارد نشانها و حجتهاى ما را ، پس ايشان بازداشته مىشوند .
84 . تا چون آيند به قيامت ، گويد خداى عز و جل ايشان را : ا به دروغ داشتيد نشانها و حجتهاى مرا و فرا نرسيديد بدان از جهت دانشى ، چه چيز بوديد كه همىكرديد ؟
85 . و سزا شود و واجب شد گفتار عذاب ما بر ايشان به آنچه بيداد كردند ، پس ايشان سخن نگويند و نتوانند گفت .
86 . ا نديدند كه ما كرديم شب را تاريك تا آرام گيرند در آن و كرديم روز را روشن و بينا تا فرا بينند . بدرستى كه در آنت هست [ 490 ] هراينه نشانها و عبرتها مر گروهى را كه مىگروند و عبرت مىگيرند .
87 . و روزى كه در دميده شود در صورت پس بهراسد و بترسد آنانى كه در آسمانها و آنانى كه در زميناند مگر آن كه خواست خداى و همه آيندگان اويند خواران و بيچارگان .
88 . و بينى كوهها را كه پندارى آن را ايستاده و حال اينكه آن او مىگذرد گذشتن ابر ميغ . كار و كنش خداى آنى كه درست و استوار كرد هر چيزى را ، بدرستى كه او آگاه است به آنچه همىكنند .
89 . هر كه آيد بيارد به نيكى يعنى ايمان پس مرو راست بهتر از آن ، و ايشان از هراس و ترس آن روز بىبيمانند و بىترسانند .
90 . و هر كه بيايد بيارد به بدى بدى را پس در افكنده شود رويهاى ايشان در آتش و ايشان را گويند : هيچ پاداشت داده مىشويد مگر آنچه كه بوديد همىكرديد ؟
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 327
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٣٢٧