تخطي إلى المحتوى الرئيسي

القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 293

مساهمون:

ص٢٩٣
23 / 71 - 53 53 . پس ببرّيدند ترسايان و جهودان پاره پاره كردند كار خويش را در ميان خويش يعنى اختلاف افتاد در ميان ايشان نبشته‌ها يعنى كتابها ساختند هر گروهى به آنچه نزد ايشان است شادانند . 54 . پس بگذار يا محمّد ايشان را در آن پوشش ايشان نادانى ايشان غلبه كفر ايشان تا هنگامى عذاب يعنى تا اجل [ آن ] . 55 . ا مىپندارند كه آنچه مىافزاييم ايشان را به آن از خواستهء و پسران . 56 . همىشتابيم براى ايشان در نيكيها و زيادتى كه همىدهيم ؟ نه كه نمىدانند . 57 . هراينه آنانى كه ايشان از بيم پروردگار خويش ترسانند ترسندگان . 58 . و آنانى ايشان به نشانهاى پروردگار خويش همىگروند . 59 . و آنانى كه ايشان به پروردگار خويش انباز نيارند . 60 . و آنانى مىدهند آنچه دادند كردند و حال اينكه دلهاى ايشان ترسكار . . . به سوى پروردگار خويش بازگردندگانند . 61 . اينان همىشتابند در نيكيها و ايشان مر آن را پيشى گيرندگانند . 62 . و در نخواهيم و رنج نفرماييم از هيچ تنى مگر اندازهء توانايى او را از طاعت و نزد ماست نبشتهء يعنى لوح محفوظ كه همىسخن گويد به راست و ايشان ستم كرده نشوند . 63 . نه كه دلهاى ايشان [ 437 ] در پوششى است غلبه غفلت از اين قرآن و مر ايشان راست كردارها از معاصى از فرود آن جز آن يعنى حرص دنيا كه ايشان براى آن مر آن را كنندگانند . 64 . تا چون گيريم توانگران و مهتران دنه گرفتگان ايشان را به عذاب يعنى به شمشير روز بدر ناگاه اندر آن حال ايشان مىزارند و جزع همىكنند . 65 . زارى مكنيد امروز كه هراينه شما از ما يارى داده نشويد و جزع شما سود ندارد . 66 . بدرستى كه بودى حجتهاى من كه خوانده مىشدى بر شما ، پس بوديد بر پيهاى پاشنه‌ها خويش ، بر مىگشتيدى و پس مىخزيديدى . 67 . بزرگ منشى كنندگان بدان ، افسانه گويندگان سمر حديث شب باشد بيهوده مىگويند . 68 . ا نينديشيدند در اين گفتار را يعنى قرآن يا آمد ايشان را آنچه نيامد پدران ايشان را پيشينگان ؟ 69 . يا نشناختند پيغمبر خويش را كه او از اهل صدق و امانت است پس ايشان مر او را ناشناسندگانند . 70 . يا همىگويند كه به اوست ديوانگى نه كه آمد اين پيغمبر ايشان را به راست و درست به قرآن و شريعت و بيشتر ايشان مر آن راست را ناخواهندگانند . 71 . و اگر پىروى كردى خداى آرزوهاى ايشان را اندر آنچه كند ، هراينه تباه شدى آسمانها و زمين و آنانى كه در ايشان است . نه كه آورديم به ايشان ياد كرد و پند ايشان ، پس ايشان از پند خويش روى گردانندگانند .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 293 | كتاب الله تبارك وتعالى / مجهول ، قرن دهم