21 / 79 - 67
67 . تف مر شما را و مر آن را كه مىپرستيد از فرود خداى ، ا پس هيچ خرد نداريد ؟
68 . گفتند نمرود و قوم او : بسوزانيد او را ابراهيم را يعنى تا چنان پاره شود كه خدايان شما را پاره كرد و يارى دهيد خدايان خويش را اگر هستيد باشيد كنندگان كارى يعنى اگر خواهيد كرد نصرت .
69 . گفتيم : اى آتش ! باش سرد خنك با سرما و با سلامت و بىآفت بر ابراهيم و ابراهيم در آن وقت شانزده ساله بود .
70 . و خواستند به او سگالش بد پس گردانيديم ايشان را زيانكارتران .
71 . و رهانيديم او را يعنى ابراهيم را از نمرود و قوم او و لوط بن هاران را نيز يعنى برادرزادهء ابراهيم و از زمين عراق بياورديم لوط را به سوى آن زمين آورديم يعنى زمين شام كه بركت كرديم در آن مر جهانيان را .
72 . و بخشيديم مرو را اسحاق نام پسرى كه خواسته بود و يعقوب نام نبيرهء افزونى بر آنچه خواسته بود و همه را گردانيديم شايستگان و بسامان .
73 . و گردانيديم ايشان را پيشوايانى پيش دوانى خلق را تا به ايشان اقتدا كنند اندر خير كه راه مىنمايند ايشان را به فرمان ما يعنى فرموديم و پيغام داديم بديشان كردن نيكيها را و به پاى داشتن نماز و دادن زكات و بودند ما را پرستندگان اندر هر وقتى .
74 . و لوط را داديم او را حكم كردن ميان خصمان درستكارى و درست گويى و دانشى كه بدان جدا كند حق از باطل و رهانيديم او را [ 414 ] از آن ده يعنى سدوم آنى كه بود همىكرد پليديها را و كارهاى ناشايست . بدرستى كه ايشان بودند گروه بد بيرون آيندگان از فرمان حق .
75 . و در آورديم اى فرود آورديم او را در بخشايش خويش يعنى نبوّت ، بدرستى كه او از شايستگان است .
76 . و ياد كن نوح را آنگاه كه خواند يعنى دعا كرد از پيش ، پس پاسخ داديم اجابت كرديم او را پس برهانيديم او را و كسان او را از اندوه سخت بزرگ يعنى طوفان .
77 . و يارى داديم او را از آن گروه آنانى كه به دروغ داشتند نشانهاى حجّتها ما را ، بدرستى كه ايشان بودند گروه بد پس غرقه كرديم ايشان را همه را .
78 . و ياد كن داود را و پسر او را و ياد كن سليمان را ، آنگاه كه داورى مىكردند در آن كشت و گويند رزى بود و خوشهء انگور برآورده ، چون به شب پراكنده شدند بچريدند در آن گوسفندان آن گروه و بوديم مر داور ايشان را گواهان دانايان و حاضران به علم .
79 . پس دريابانيديم آن قضيّه را سليمان پسر داود را و هر يكى را از داود و سليمان داديم درستى گفتار و دانشى و رام كرديم و به فرمان كرديم با داود كوهها را تا تسبيح همىكنند با مرغان و مرغان را هم چنان و بوديم كنندگان آن كرامات با داود يعنى كسى ديگر آن نتواند كرد .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 278
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٢٧٨