1462 / 141 -
141 . آنت گروهى بدرستى كه گذشت مر آن را آنچه ورزيد و مر شما را آنچه ورزيديد و پرسيده نشويد از آنچه بودند كه مىكردند .
142 . زود گويد بىخردان از مردمان چه گردانيد ايشان را از روى گاه ايشان آن كه بودند بر آن بگوى مر خداى راست خاور و باختر راه نمايد آنى را كه خواهد به راهى راست .
143 . و همچنانت گردانيديم شما را گروهى را ميانه تا باشيد گواهانى بر مردمان و باشد فرستاده بر شما گواه و نگردانيديم روى گاه را آن كه بودى بر آن مگر كه دانيم آنى را كه پىروى كند فرستاده را از آنى كه گردد بر دو پاشنهء خويش و بدرستى كه هست هراينه بزرگ مگر بر آنانى كه راه نمود خداى و ن [ 26 ] بود خداى كه نيست كند گروش شما را بدرستى كه خداى به مردمان هراينه مهربان بخشايشگر .
144 . بدرستى كه مىبينيم گرديدن رويت در آسمان پس هراينه گردانيم ترا روى گاهى ، پسندى آن را پس گردان رويت را سوى مزگت شكوهمند و هر جاى كه باشيد پس گردانيد رويهاى خويش را سوى او و بدرستى كه آنانى كه داده شدند نامه را هراينه مىدانند كه آن درست و راست از پروردگار ايشان و نيست خداى هرگز بىآگاهى از آنچه كنند .
145 . و اگر . . . آنانى را كه داده شدند نامه را به هر نشانى پىروى نكنند روى گاه ترا و نه تو هرگز پىروى كننده روى گاه ايشان را و نه برخى ايشان هرگز پىروى كننده روى گاه برخى و اگر پىروى كنى آرزوهاى ايشان را از پس آنچه آمد ترا از دانش بدرستى كه تو آنگاه هراينه از ستمكاران .
146 . آنانى كه داديم ايشان را نامه مىشناسند او را چنانچه مىشناسند پسران خويش را و بدرستى كه گروهى ازيشان هراينه مىپوشند درست و راست را و ايشان مىدانند .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 18
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص١٨