2 / 164 - 156
156 . آنانى كه چون رسد ايشان را رسندهء گويند بدرستى كه ما مر خداى و بدرستى كه ما به او بازگردندگان .
157 . اينان بر ايشان درودها از پروردگار ايشان و بخشايشى و اينان ايشان راهيافتگان .
158 . بدرستى كه صفا و مروه از نشانهاى خداى پس هر كه آهنگ كند خانه را يا عمره كند پس نه گناهى برو كه گردد به آن دو و هر كه به خوشدلى كند نيكى پس بدرستى كه خداى سپاسدار دانا .
159 . بدرستى كه آنانى كه مىپوشند آنچه فرو آورديم از روشنان و راه راست از پس آنچه روشن كرديم او را براى مردمان در آن نامه اينان نفرين كند ايشان را خداى و نفريند ايشان را نفرين كنندگان .
160 . مگر آنانى كه بازگشتند و بسامان كردند و روشن كردند پس اينان بازگردم بر ايشان و من توبهپذير بخشايشگر .
161 . بدرستى كه آنانى نگرويدند و مردند و ايشان ناگروندگان اينان بر ايشان [ 29 ] نفرين خداى و فرشتگان و مردمان همهگنان .
162 . جاويدان در آن [ نه ] سبك كرده شود ازيشان عذاب و نه ايشان پاييده شوند .
163 . و خداى شما خدايى است يكى نه خدايى مگر او بزرگ بخشايش بسيار بخش .
164 . بدرستى كه در آفرينش آسمانها و زمين و آمد شد شب و روز و كشتى آنى كه همىرود در دريا به آنچه سود دارد مردمان را و آنچه فرستاد خداى از آسمان از آب پس زنده كرد بدان زمين را پس مرگ آن و پراكنده كرد در آن از هر جنبندهء و گردانيدن بادها و ابر رام كرده ميان آسمان و زمين هراينه نشانها مر گروهى كه خرد دارند .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 20
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٢٠