2 / 132 - 124
124 . و چون آزمود ابراهيم پروردگار او به سخنانى پس بىكم و كاست آورد آن را گفت كه من گردانندهء تو براى مردمان پيشوايى گفت و از فرزندان من گفت نيابد پيمان مرا ستمكاران را .
125 . و چون كرديم خانه را جاى بازگشتى مردمان را و بىترسى و فرا گيريد از جاى ايستادن ابراهيم نماز گاهى و پيمان كرديم به ابراهيم و اسمعيل كه پاك كنيد خانهء مرا براى گردندگان و باشندگان و پشت خم دهندگان روى بر زمين نهندگان .
126 . و چون گفت [ ابراهيم ] : پروردگار ، گردان اين را شهرى بىترس و روزى ده كسان او را از ميوهها آن كه گرويد . . . به خداى و روز بازپسين . گفت : و هر كه نگرود [ 23 ] پس برخوردارى دهيم او را اندكى باز پس بيچاره كنم او را به شكنجهء آتش و بد جاى بازگشت .
127 . و چون بر مىداشت ابراهيم بنيادها را از خانه و اسمعيل پروردگار ما بپذير از ما بدرستى كه تو ، تو شنوا دانا .
128 . پروردگار ما و گردان ما را دو گردن نهنده ترا و از فرزندان ما گروهى گردن نهنده مر ترا و نماى ما را قربان جاههاى و بازگرد بر ما بدرستى كه تو ، تو توبهپذير بخشايشگر .
129 . پروردگار ما و بفرست در ايشان فرستادهء ازيشان خواند بر ايشان نشانهاى ترا و در آموزد ايشان را نامه و گفتار و كردار درست و پاكيزه گرداند ايشان را از آنكه تو بىهمتا درستكار و درست گفتار .
130 . و كه بىآهنگ شود از كيش ابراهيم مگر آن كه نادان شود تن خويش و هراينه برگزيديم او را در نزديكتر و بدرستى كه او در بازپسين هراينه از شايستگان .
131 . چون گفت او را پروردگارش گردن نه ، گفت گردن نهادم مر پروردگار جهانيان .
132 . و اندرز كرد بدان ابراهيم پسران خود را و يعقوب ، اى پسران من ! بدرستى كه خداى برگزيد براى شما اين كيش پس مميريد مگر و شما گردن نهندگان .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 16
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص١٦