بنى اسرائيل ، مكّى ، 111 آيه
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم 17 / 8 - 1
1 . پاكئ آن كه ببرد بندهء خويش را شبى از مزگت شكوهمند به مزگت دور تر ، آنى كه خجسته كرديم گرد آن تا فرا نماييم او را از نشانهاى خويش ، بدرستى كه او ، او شنواست بينا .
2 . و داديم موسى را كتاب و كرديم او را راه نمايى مر پسران يعقوب را كه مگيريد از فرود من كارسازى .
3 . فرزندان آنى كه برداشتيم با نوح بدرستى كه او بود بندهء بسيار سپاس دار .
4 . و آگاه كرديم به پسران يعقوب در نامه ، هراينه تباهى كنيد در زمين دو بار و هراينه برترى كنيد برترى كردنى بزرگ .
5 . پس چون آيد وعدهء نخستين آن هر دو ، برانگيزيم [ 353 ] بر شما بندگان ما را ، خداوندان نيرو سخت پس بگرديدند ميان سراها و بود وعدهء كرده شده .
6 . باز پس گردانيديم براى شما گردش را بر ايشان و افزونى داديم شما را به خواستهها و پسران و كرديم شما را بيشتر گروه .
7 . اگر نيكويى كنيد ، نيكويى كنيد براى تنهاى خويش و اگر بدى كنيد پس مر آن را ، پس چون كه آيد وعدهء بازپسين تا اندوهگين كنيم رويهاى شما را و تا درآيند مزگت چنان كه در آمدند آن را نخستين بار و تا هلاك كنند آنچه را كه زبردست شدند هلاك كردنى .
8 . شايد كه پروردگار شما كه ببخشايد شما را و اگر بازگرديد بازگرديم و كرديم دوزخ را مر ناگروندگان را جاى بازداشتن .