16 / 128 - 116
116 . و مگوييد مر آنچه را كه نشان مىدهد زبانهاى شما به دروغ ، اين گشاده است و اين بازداشته است تا فرا سازيد بر خداى دروغ را بدرستى كه آنانى كه مىسازند بر خداى دروغ را نرهند .
117 . برخوردارئ اندك و مر ايشان راست عذابى دردناك .
118 . و بر آنانى كه جهود شدند بازداشتيم آنچه گفتيم بر تو از پيش و ستم نكرديم ايشان را و ليكن بودند تنهاى خويش را ستم همىكردند . [ 351 ]
119 . باز پس بدرستى كه پروردگارت مر آنانى را كه كردند بدى را به نادانى ، پس بازگشتند از پس آنت و بسامان شدند ، بدرستى كه پروردگارت از پس آن هراينه آمرزگار است بخشايشگر .
120 . بدرستى كه ابراهيم بود گروهى فرمان بردار مر خداى را راست آهنگى و نبود از انبازآرندگان .
121 . سپاسدارى مر نيكوداشتهاى او ، برگزيد او را و راه نمود او را به راهى راست .
122 . و داديم او را در اين جهان نيكويى و بدرستى كه او در آن جهان هراينه از « 1 » شايستگان .
123 . باز پس پيغام كرديم به تو كه پىروى كن كيش ابراهيم را راست آهنگ و نبود از انبازآرندگان .
124 . هراينه كرده شد شنبه بر آنانى كه ناسازى كردند درو و بدرستى كه پروردگارت هراينه داورى كند در ميان ايشان روز رستخيز در آنچه بودند در آن كه ناسازى همىكردند .
125 . بخوان به راه پروردگارت به سخن استوار و پند نيكو و پيكار كن به ايشان به آنى كه آن نيكوتر ، بدرستى كه پروردگارت او داناتر به آنى كه گمراه شد از راه او و او داناتر به راه يابندگان .
126 . و اگر پاداشت دهيد پس پاداشت دهيد به مانند آنچه عقوبت داده شديد به آن و هراينه اگر شكيبايى . . . هراينه آن بهتر است [ 352 ] مر شكيبايان را .
127 . و شكيبايى كن و نيست شكيبايئ تو مگر به خداى و اندوه مبر بر ايشان و مباش در تنگ از آنچه مىسگالند .
128 . بدرستى كه خداى با آنانى كه پرهيزند و آنانى كه ايشان نيكوكارانند .
هامش
( 1 ) . م : « ار »