2 / 106 - 101
101 . و چون آمد ايشان را فرستادهء از نزد خداى باور دارنده مر آنچه را با ايشان انداخت گروهى از آنانى كه داده شدند نامه ، نامهء خداى پس پشتهاى خويش همانا كه ايشان نمىدانند .
102 . و پىروى كردند آنچه را كه مىخواند ديوان بر پادشاهئ سليمان و ناگرونده نشد سليمان و لكن ديوان نگرويدند مىآموزانند مردمان را جادويى و آنچه فرو آورده شد بر آن دو فرشته به بابل هاروت و ماروت و نمىآموزانند از كسى تا گويند بدرستى كه ما آزمونيم پس ناگرونده مشو پس در مىآموزند از آن دو آنچه را كه جدا كنند به آن ميان مرد و جفت او و نيستند ايشان هرگز گزند رسانندگان به آن از كسى مگر به خواست خداى و در مىآموزند آنچه زيان دارد ايشان را و سود ندارد ايشان را و بدرستى كه دانستند هرآينه آنى كه خرد آن را نيست مرو را در بازپسين از بهرهء و بد آنچه خريدند به آن تنهاى خويش را اگر بودندى كه مىدانستندى . [ 19 ]
103 . و اگر كه ايشان گرويدندى و ترسيدندى هراينه پاداشتى از نزد خداى بهتر اگر بودندى كه مىدانستند .
104 . اى آنانى كه گرويديد ! مگوييد راعنا و گوييد نگاه كن ما را و شنويد و مر ناگروندگان را عذابى دردناك .
105 . دوست ندارد آنانى كه نگرويدند از خداوندان نامه و نه انبازگويان كه فرو آورده شود بر شما از نيكى از پروردگار شما و خداى يگانهء خود كند به بخشايش خويش آنى را كه خواهد و خداى خداوند افزونى بزرگ .
106 . آنچه گردانيم از نشانى يا فراموش گردانيم آن را آريم بهترى را از آن يا مانند آن ، ا ندانستى كه خداى بر هر چيزى تواناست ؟
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 13
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص١٣