16 / 26 - 14
14 . و او آنى كه رام كرد دريا را تا خوريد از آن گوشتى تازه و بيرون آريد از آن پيرايهء ، مىپوشيد آن را و بينى كشتيها را شكافندگان در آن و تا جوييد از افزونى او و تا مگر شما سپاس داريد .
15 . و افكند در زمين استواران كه جنبد به شما و جويها را و راهها تا مگر شما [ 336 ] راه يابيد .
16 . و نشانهايى و به ستاره ايشان راه مىيابند .
17 . ا پس آنى كه آفريند همچو آنى است كه نيافريند ؟ ا پس درنينديشيد ؟
18 . و اگر شماريد نيكوداشت خداى را ، نشماريد آن را ، بدرستى كه خداى هراينه آمرزگار است بسيار بخش .
19 . و خداى مىداند آنچه پنهان همىكنيد و آنچه آشكار همىكنيد .
20 . و آنانى كه همىخوانيد از فرود خداى ، نيافرينند چيزى و ايشان آفريده مىشوند .
21 . مردگانند نه زندگان و نمىدانند كى برانگيخته شوند .
22 . خداى شما خدايى است يكى پس آنانى كه نمىگروند به آن جهان ، دلهاى ايشان ناشناسنده است و ايشان بزرگ منشانند .
23 . ناچار كه خداى مىداند آنچه پنهان مىكنيد و آنچه آشكار مىكنيد بدرستى كه او دوست ندارد بزرگ منشان را .
24 . و چون كه گفته شود مر ايشان را : چه فرود آورد پروردگار شما ، گويند : نوشتههاى پيشينگان .
25 . تا بردارند گناهان خويش را تمام ، روز رستخيز و از گناهان آنانى كه گمراه مىكنند ايشان را به بىدانشى ، آگاه باش ! بدا آنچه برمىدارند .
26 . هراينه بدسگاليد آنانى كه از پيش ايشان ، پس آمد خداى برآوردهء ايشان را [ 337 ] از بنيادها ، پس فرو افتاد بر ايشان كازخانه « 1 » از زبر ايشان و آمد ايشان را عذاب از آنجا كه نمىدانند .
هامش
( 1 ) . م : « كارخانه »