تخطي إلى المحتوى الرئيسي

القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 229

مساهمون:

ص٢٢٩
16 / 45 - 36 36 . و هراينه فرستاديم در هر گروهى فرستادهء كه پرستيد خداى را و بيكسو شويد از هر چه پرستند بجز خداى ، پس از ايشان است آنى كه راه نمود خداى و از ايشان است آنى كه سزا گشت برو گمراهى . پس برويد در زمين پس بنگريد كه چگونه بود سر انجام به دروغ دارندگان . 37 . اگر آزورى كنى بر راه نمودن ايشان پس بدرستى كه خداى راه ننمايد آنى را كه [ 339 ] گمراه كند و نيست مر ايشان را از يارىگران . 38 . و سوگند ياد كردند به خداى كوشش سوگندان خويش ، برنيانگيزد خداى آنى را كه ميرد . آرى ، وعدهء برو راست و ليكن بيشتر مردمان نمىدانند . 39 . تا پديد و روشن كند مر ايشان را آنى را كه نمىسازند در آن و تا داند آنانى كه نگرويدند كه ايشان بودند دروغ‌گويان . 40 . هراينه گفتار ما مر چيزى را چون كه خواستيم آن را كه گوييم مر آن را باش ، پس باشد . 41 . و آنانى كه خانمان بدرود كردند در خداى از پس آنچه ستم كرده شدند ، هراينه سازيم و فرو آريم ايشان را در اين جهان نيكو . و هراينه مزد آن جهان بزرگتر است اگر بودندى كه دانندى . 42 . آنانى كه شكيبايى كردند و بر پروردگار خويش كار باز مىگذارند . 43 . و نفرستاديم از پيشت مگر مردانى پيغام كرده مىشود به ايشان پس بپرسيد از كسان ياد كرد ، اگر هستيد كه نمىدانيد . 44 . به روشنان و نوشته‌ها و فرو آورديم به تو ياد كرد را تا پديد و روشن كنى براى مردمان آنچه فرو آورده شد به ايشان و تا مگر ايشان درانديشند . 45 . ا پس بىترس شد آنانى كه سگاليدند بديها كه فرو برد خداى ايشان را به زمين يا آيد ايشان را [ 340 ] عذاب از آنجا كه آگاهى ندارند ؟