تخطي إلى المحتوى الرئيسي

القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 225

مساهمون:

ص٢٢٥
15 / 99 - 84 84 . پس بىنياز نكرد از ايشان آنچه [ 333 ] بودند كه مىاندوختند . 85 . و نيافريديم آسمانها را و زمين را و آنچه ميان ايشان دو مگر به درستى و راستى و بدرستى كه رستخيز هراينه آينده است پس درگذار درگذاشتنى نيكو . 86 . بدرستى كه پروردگارت او آفريدگار است دانا . 87 . و هراينه داديم ترا هفت از دوگانها و نبئ بزرگ . 88 . ميازان دو چشمت را به آنچه برخوردار كرديم به آن گروهانى را از ايشان و اندوهگين مشو بر ايشان و فرو آر بالت را مر گروندگان را . 89 . و بگوى : بدرستى كه من ، من بيم كننده‌ام پيدا . 90 . همچنان كه فرو آورديم بر سوگند خورندگان . 91 . آنانى كه گردانيدند نبى را پاره پاره . 92 . پس سوگند به پروردگارت هراينه پرسيم ايشان را همه . 93 . از آنچه بودند كه همىكردند . 94 . پس جدا كن و پيش بر به آنچه فرموده مىشوى و روى گردان از انبازگويان . 95 . بدرستى كه ما بازداشتيم از تو فسوس كنندگان را . 96 . آنانى كه مىگردانند با خداى خدايى ديگر پس زود دانند . 97 . و هراينه مىدانيم كه تو تنگ مىشود دل تو به آنچه همىگويند . 98 . پس به پاكى ياد كن به ستايش پروردگارت و باش از سجده كنندگان . [ 334 ] 99 . و بپرست پروردگارت را تا آيد ترا مرگ .

نحل ، مكّى ، 128 آيه

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم 16 / 1 1 . آمد فرمان خداى پس به شتاب مخواهيد آن را . پاكئ او و برتر از آنچه انباز همىآرند .