تخطي إلى المحتوى الرئيسي

القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 222

مساهمون:

ص٢٢٢
15 / 36 - 19 19 . و زمين را كشيديم آن را و افكنديم در آن استواران را و برويانيديم در آن از هر چيزى سنجيدهء . 20 . و كرديم براى شما در آن جايهاى زيست و آنى را كه نيستيد مر آن را روزى دهندگان . 21 . و نيست از چيزى مگر نزد ماست گنج خانه‌هاى او و فرو نمىآريم آن را مگر به اندازهء دانسته . 22 . و فرستاديم بادها را [ 329 ] بارداركنندگان پس فرو آورديم از آسمان آبى را ، پس آشاميدنى ساختيم شما را آن را و نيستيد شما مر آن را هرگز نگاه دارندگان . 23 . و بدرستى كه ما هراينه ما زنده گردانيم و ميرانيم و ما ميراث گيرانيم . 24 . و هراينه دانستيم پيش رفتگان را از شما و هراينه دانستيم سپس ماندگان را . 25 . و بدرستى كه پروردگارت او گرد آرد شما را ، بدرستى كه او درست‌كار است دانا . 26 . و هراينه آفريديم مردم را از گل خشك از لوشى گرديدهء . 27 . و پدر پريان را آفريديمش از پيش از آتش گرم . 28 . و چون كه گفت پروردگارت مر فرشتگان را كه : من آفريننده‌ام مردمى را از گل خشك از لوشى گرديدهء . 29 . پس چون راست كنم او را و در دمم درو از جان خويش ، پس افتيد مرو را سجده‌كنان . 30 . پس سجده كرد فرشتگان همهء ايشان همگان . 31 . مگر ابليس سرباز زد كه باشد با سجده كنندگان . 32 . گفت : اى ابليس ! چيست مرا كه نباشى با سجده‌كنندگان . 33 . گفت : نبودم تا سجده كنم مر مردمى را كه آفريدى او را از گل خشك از لوشى گرديدهء . 34 . گفت : پس بيرون آى از آن پس بدرستى كه تو رانده . [ 330 ] 35 . و بدرستى كه بر توست نفرين تا روز شمار . 36 . گفت : اى پروردگار من ! پس بپاى مرا تا روزى كه برانگيخته شوند .