بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
15 / 18 - 1
1 . منم خداى مىبينم . آنت نشانهاى نوشته و نبئ پيدا .
2 . بسا كه دوست دارد آنانى كه نگرويدند كه بودندى فرمان برادران .
3 . گذار ايشان را تا خورند و برخوردارى گيرند و ناپروا كند ايشان را بيوس زندگانى پس زود دانند .
4 . و نيست نكرديم از دهى مگر و مر آن را نوشتهء دانسته .
5 . پيشى نگيرد از گروهى زمان زد خويش و نه سپس مانند .
6 . و گفتند : اى آنى كه فرو آورده برو ياد كرد ! بدرستى كه تو هراينه ديوانهء .
7 . چرا نمىآرى فرشتگان را اگر هستى از راستگويان ؟
8 . فرو نمىآيد فرشتگان مگر به سزا و درست و نباشند آنگاه زمان دادگان . [ 328 ]
9 . بدرستى كه ما ، ما فرو آورديم ياد كرد را و بدرستى كه ما مر آن را هراينه نگاه دارندگانيم .
10 . و هراينه هراينه فرستاديم از پيشت در گروهان پيشينگان .
11 . و نمىآيد ايشان را از فرستادهء مگر كه بودند به آن فسوس همىداشتندى .
12 . همچنانت در مىآريم آن را در دلهاى گنهكاران .
13 . تا نگروند به آن و هراينه گذشت آيين پيشينگان .
14 . و اگر بگشاديمى بر ايشان درى از آسمان پس گشتندى در آن كه بر شدندى .
15 . هراينه گفتندى كه : بسته شد چشمهاى ما نه كه ما گروهى جادويى كردهگان .
16 . و هراينه كرديم در آسمان برجهاى دوازدهگانه آفتاب و بيست و هشت منزل ماه و آراستيم آن را براى نگرندگان .
17 . و نگاه داشتيم آن را از هر ديوى راندهء .
18 . مگر آنى كه دزديد شنيدن را پس از پى در آمد او را آتش پارهء پيدا .