6 / 86 - 78
78 . پس چون ديد آفتاب را بر آمده ، گفت : اين پروردگار من اين بزرگتر ، پس چون فرو شد ، گفت : اى گروه من ! من بيزارم از آنچه انباز مىآريد .
79 . من يك رويه كردم روى خويش را مر آن را كه آفريد آسمانها را و زمين را ، برگرديده و نيستم من از انباز آرندگان .
80 . و پيكار كرد با او گروه او ، گفت : ا پيكار مىكنيد در خداى و بدرستى كه راه نمود مرا ؟ و نمىترسم از آنچه انباز مىآريد به او مگر كه خواهد پروردگار من چيزى . فرا رسيد پروردگار من هر چيزى دانش . ا پس در نينديشيد ؟
81 . و چگونه ترسم از آنچه انباز آورديد و نمىترسيد كه شما انباز آورديد به خداى آنچه را كه فرو نياورد به آن بر شما حجّتى ؟ پس كدام دو گروه سزاوارتر به بىترسى اگر هستيد كه مىدانيد ؟
82 . آنانى كه گرويدند و نياميختند گروش خويش را به ستمى ، اينان ، مر ايشان را بىبيمى و ايشان راهيافتگانند .
83 . و آنت پوزش ما ، داديم آن را ابراهيم را بر گروه او برداريم پايهگاههاى آن را كه خواهيم ، بدرستى كه پروردگار تو درستكار دانا .
84 . و بخشيديم مر او را اسحق و يعقوب ، هر يكى را راه نموديم و نوح را راه نموديم از پيش [ 167 ] و از فرزندان او داود و سليمان و ايوب و يوسف و موسى و هارون و همچنانت پاداشت دهيم نيكوكاران را .
85 . و زكريا و يحيى و عيسى و الياس ، هر يكى از شايستگان .
86 . و اسماعيل و يسع و يونس و لوط ، و هر يكى را افزونى داديم بر جهانيان .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 115
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص١١٥