6 / 93 - 87
87 . و از پدران ايشان و فرزندان ايشان و برادران ايشان . و برگزيديم ايشان را و راه نموديم ايشان را به راهى راست .
88 . آنت راه خداى ، راه نمايد بدان آن را كه خواهد از بندگان خويش و اگر انباز آوردندى ، هراينه ناچيز شدى از ايشان آنچه بودند كه مىكردند .
89 . اينان آنانىاند كه داديم ايشان را نامه و درستى در گفتار و پيغامبرى را ، پس اگر نگروند بدان ، اينان ، پس هراينه برگماشتيم به آن ، گروهى را كه نيستند بدان هرگز ناگروندان « 1 » .
90 . اينان آنانىاند كه راه نمود خداى ، پس به راه ايشان پى بر . بگوى ! نخواهم از شما بر آن مزدى ، نيست او مگر پندى مر جهانيان را .
91 . و نشناختند خداى را سزاى شناختن او ، چون گفتند : نه فرود آورد خداى بر آدمى از [ 168 ] چيزى . بگوى : كه فرو آورد نامه آنى كه آمد به آن موسى روشنايى و رهنمايى مر مردمان را مىكنيد آن را كاغدها پيدا همىكنيد آن را و پنهان مىكنيد بسيارى را ؟ و آموخته شديد آنچه ندانستيد شما و نه پدران شما بگوى ! خداى ، باز پس گذار ايشان را در گفت و گوى خويش بازى همىكنند .
92 . و اين نامه است فرو آورديم آن را خجسته باوردارنده آن كه در پيش او و تا بيم كنى مكّه را و آنى كه گرد آن . و آنانى كه گروند به آن جهان ، گروند به آن و ايشان بر نماز خويش نگاهبانى مىكنند .
93 . و كيست ستمكارتر از آنى كه بربافت بر خداى دروغى را يا گفت پيغام داده شد به من ؟ و نه پيغام داده شد به او چيزى و آن كه گفت فرو آرم مانند آنچه فرو آورد خداى ؟ و اگر بينى آنگاه كه ستمكاران در سختيهاى مرگ و فرشتگان گسترانندگان دستهاى خويش ، بيرون كنيد جانهاى خويش ! امروز پاداشت داده شويد عقوبت خوارى به آنچه بوديد كه همىگفتيد بر خداى ناسزا و بوديد از نشانهاى او بزرگ منشى مىكرديد .
هامش
( 1 ) . ناگروندان - ناگروندگان