فصل 17 صغائر گاهى كبائر مىشوند
بدان كه گناه صغيره به يكى از شش سبب كبيره مىشود :
1 - اصرار و مواظبت ، و از اين رو امام صادق عليه السّلام فرمود : « لا صغيرة مع الاصرار ، و لا كبيرة مع الاستغفار »
« گناه با اصرار صغيره نباشد و با استغفار كبيره نباشد » . و سرّ آن اين است كه : گناه كوچك يك بار يا دوبار به سبب كمى تيرگيش در دل اثر نمىكند ، ولى چون تكرار شد و آثار ضعيف آن متراكم گشت قوى مىگردد و به تدريج در دل اثر مىكند ، چنان كه قطره هاى آب كه پياپى بر سنگى بيفتد آن را سوراخ مىكند ، و همين قدر آب اگر بيكبار بر آن ريخته شود اثر نمىكند ، و براى اين بود كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم فرمود : « خير الأعمال أدومها و ان قلّ »
« بهترين كار آن است كه بر دوام باشد ، اگر چه اندك باشد » . همچنين طاعتى كه بر دوام رود اگر چه اندك باشد سودمند است ، و نيز سيّئه اى كه بر دوام رود اگر چه اندك باشد زيان آور است .
امّا شناخت اصرار بستگى به عرف دارد ، امام باقر عليه السّلام درباره قول خداى تعالى :
« وَلَم يُصِرّوا عَلى ما فَعَلُوا وَهُم يَعلَمُونَ » 3 : 135 ( آل عمران ، 135 ) « و بر آنچه كردهاند در حالى كه مىدانند اصرار نورزند » ، فرمود : « الاصرار : أن يذنب الذّنب ، فلا يستغفر و لا يحدّث نفسه