فصل 74 تندرستى بهتر از بيمارى است
از آنچه در فضيلت بلاى دنيا و منتهى شدن به سعادت ابدى ذكر شد گمان مكن كه بلا و مصيبت بهتر از سلامت و عافيت در دنياست ، بلكه با وجود همهء آنچه گفتيم عافيت در دنيا بهتر از بلا و مصيبت است ، پس زنهار از خدا طلب بلا و مصيبت در دنيا نكنى ، كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم در دعاى خود از بلاى دنيا و بلاى آخرت به خدا پناه مىجست ، و او و پيامبران و اوصياء عليهم السّلام مىگفتند : « ربّنا آتنا في الدّنيا حسنة ، و في الآخرة حسنة »
« بار خدايا در دنيا به ما نيكوئى ده ، و در آخرت نيز نيكوئى عطا كن » ، و از شماتت دشمنان و بدى قضا به خدا پناه مىبردند . و پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله مىفرمود : « سلوا اللَّه العافية ، فما اعطى عبد أفضل من العافية الا اليقين »
« از خدا عافيت طلب كنيد ، كه به هيچ بنده اى بجز يقين چيزى برتر از عافيت عطا نشده است » ، و مراد از يقين عافيت دل از جهل و شك است ، كه آن بالاتر و شريفتر از عافيت بدن است . و در دعاى خود صلَّى اللَّه عليه و آله مىگفت : « و عافيت را دوستتر دارم » .
و بالجمله : اين مطلب روشنتر از آنست كه نيازى به شاهد و دليل داشته باشد .
زيرا بلا تنها وقتى نعمت مىگردد كه در دنيا و آخرت چيزى بيشتر از آن حاصل شود ، و اميد ثواب آخرت در آن باشد ، و موجب تجرّد نفس و بريدن و گسستن از دنيا و ميل به آخرت گردد . پس بايد از خداوند تمام نعمت را در دنيا و ثواب را در آخرت ، و كناره گيرى و دورى از خانهء فريب و باز گشتن و رو نمودن به خانهء جاويد را طلب