مىپندارند كه زهد و پاك زيستن فقط با فقر و تنگدستى صورت مىبندد نه با تمكن و ثروت . اما اين پندار غلط و ناشى از بيخبرى است . پيمبران ( ع ) توانگرترين شخص بودهاند زيرا هر چه از خدا مىخواستند به آنان عطا مىفرمود . پس ، از همه توانگران زمان خود توانگرتر بودهاند و لطف الهى نيز به سبب وجود آنان بر سر ديگران سايه مىافكند . و پيمبران ( ع ) هر مال كه در دست مىداشتند به محتاجان مىدادند و آنان را بر خود مقدّم مىداشتند و به آنچه خداى تعالى نصيب آنان مىفرمود به آن شاكر و شكيبا بودند و زبان از طلب بربسته . از جمله عطاهاى جدّت « محمد ( ص ) » « فدك » و « عوالى » است كه بمادرت فاطمه صلوات الله عليها بخشيد و چنان كه ( شيخ عبد الله بن حماد انصارى ) روايت كرده است عوائد ( فدك ) سالانه بيست و چهار هزار دينار بوده است و ديگران آن را هفتاد هزار دينار گفتهاند اما در عين حال آن بزرگوار و شوهر بزرگوارش و پدر والامقامش در بخشندگى مانندى نداشتهاند و در زهد و تقوى نظيرى ، و اندكى از آن عوايد براى گذران ايشان با كمال گشاده دستى بس بود . اما ارباب معرفت با خداى تعالى در كم و بيش گفتگويى ندارند . پس تصرف آنان در مال دنيا كه عطاياى الهى است مانند تصرف خداى تعالى است نسبت به خود آنان پس در مقابل اراده و مشيّت الهى تسليم محضند در حقيقت در دنيا با پرهيزگارى زيست مىكنند و از دنيا خارجند . من در تاريخى كه به سال دويست و سى و هفت نوشته شده است آن را در آغاز كتابى كه هم اينك نزد من موجود است و شرح حالى ارزشمند در احوال « آل ابو طالب » مىباشد و نخستين كس از
كشف المحجة لثمرة المهجة ( فانوس ) ( فارسي ) — صفحة 189
مساهمون: اسد الله مبشرى
ص١٨٩