مستى به خود آيند و بدرجه بدبختى خود پى ببرند . حق ، يگانه راه روشن است كه قرآن به آن راه مىنمايد و جدّت محمد ( ص ) به آن دلالت مىكند و كسى كه از آن راه بپيچد بسوى خشم خداى جل جلاله و سخط و خوارى و دوزخ او و بسوى رسوائى بزرگ گام مىنهد . من پسرانى را ديدهام كه در عقيده باطل تعصّب پدران مىكشند و چندان در تعصّب پيش رفتهاند كه در عبادت بتان پيروى آنان كنند . در كار تعصّب جان فدا مىسازند و در معرض خطر قرار مىگيرند پس چرا فرزندان قومى كه در دنيا و دين سعادتمندند تعصب نكشند و راه پدران پاك خود را نپيمايند و بىسستى در آن گام ننهند كه اگر در اين راه سراسر جهان را از دست بدهند در نظر عارفان چيزى بيمقدار را از كف دادهاند . چه زشت است كه يكى از فرزندان سيّد پيمبران در روز جزا پيدا شود و بيگانگان به جدش محمد ( ص ) نزديكتر از و باشند و مردم مورد توجه حضرتش قرار گيرند اما از او روى برگرداند . خدمتگزاران او به سبب طاعت وى به مقام پادشاهى رسيده باشند و فرزندان او بسبب نافرمانى و تباهى مورد ريشخند شيطان شده باشند و منادى در ميان آنان ندا در دهد كه :
* ( لِمِثْلِ هذا فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُونَ . ) * ( سوره صافات آيه 1 ) عملكنندگان چنين كنند . ( 1 )
هامش
( 1 ) اشاره به نعمتهاى بهشت است ، منظور اينست كه براى اين نعمتها بايد عمل كرد .