تهديد ايشان را از وعيدها و تهديدهاى خداى جل جلاله خطرناكتر انگارى . چنين انديشه اى بس خطرناك است و تهديدهاى هولناك خداى جل جلاله را كوچك مىپندارد .
و بدان خطر ديگر كه در معاشرت به آن مبتلا خواهى شد انس به آنانست كه بيش از انس به مولاى آنان كه مالك دنيا و آخرت آنان است خواهد بود . همانا كه مأنوس شدن به مردم و زندگى و سلامت آنان و همه آنچه از اين گونه باشد ، از رحمت مولاى تو و از نعمتهاى اوست . پس چگونه روا باشد كه به ديگرى غير او انس يافت ، به بنده اى كه در اختيار حضرت حق است و حضرت حق سرور و مولاى اوست و از همه چيز او آگاه ؟ ! و بدان كه وقتى آدمى به معاشرت بسيار با مردم خو گرفت آنگاه مدح آنان را دوست مىدارد و بدگويى از آنان را نمىپسندد و با اين احساس ، از محبّت و مذمت مولاى خود نسبت به خويشتن غافل مىگردد و از محبت به مولاى خود وامىماند از خوف از مذمتى كه حضرت بارى تعالى به علت نافرمانى در باره او روا خواهد داشت خاطرش مشغول مىگردد . . . ديگر از گرفتاريهاى مخالطت با مردم اين كه خداى جل جلاله و فرستاده او ( ص ) و جانشينان پاك او مىخواهند مخالطت و معاشرت و مصاحبت شما با ديگران بر ميزان عدل و انصاف باشد ، و تقرّب شما و اقبال شما در قول و احسان به آنان بنا به دريافت و جلوه تقرب جستن آنان به خداى عز و جلّ و به فرستاده او ( ص ) و به خاصان او باشد و شما به ميزان رغبت آنان در طاعت خداى جل جلاله و اجراى فرمانهاى او به آنان
كشف المحجة لثمرة المهجة ( فانوس ) ( فارسي ) — صفحة 159
مساهمون: اسد الله مبشرى
ص١٥٩