نمايد ، و در مراقبت آن باشد تا از حدود ورع و تقوى نگذرد . و تفصيل آن دانسته نشود مگر در آن چه به فريق ناجيه اقتدا كرده آيد ، و ايشان صحابهاند . چه پيغامبر - عليه السلام - چون گفت كه ناجى از آن يكى است ، گفتند : يا رسول اللّه ، آن كدام است ؟ گفت : اهل سنّت و جماعت . گفتند :
اهل سنّت و جماعت چيست ؟ گفت : آن چه من و اصحاب من بر آنيم ، و ايشان بر راه ميانه بودند بر سبيلي كه پيش از اين تفصيل كردهايم . چه ايشان دنيا را براى دنيا نمىگرفتند ، بل براى دين مىگرفتند ، و رهبانيّت نمىگزيدند و از دنيا به كليت نمىبريدند ، و در كارها ايشان را افراط و تفريط نبود ، بل ميان آن را راستيى بود كه استقامت چيزها بدان باشد ، « 176 » و آن عدل است و ميانهء هر دو طرف ، و آن دوستترين كارهاست نزديك خداى - عز و جل - چنان كه در چند موضع ذكر آن سابق شده است . و اللّه اعلم .
هامش
( 176 ) در عربى : بل كان أمرهم بين ذلك قواما ( زبيدى 8 - 141 ) .