تهران ، دانشگاه 457 ( 147 گ ، 975 ه ، نك : فهرست ، 4 / 91 - 788 ) ؛ تهران ، دانشكدهى پزشكى 195 ( 252 گ ) ؛ همان 169 ( 331 گ ) ؛ همان 197 ( 282 گ ، 1074 ه ، نك : فهرست ، 37 - 336 ) ؛ همچنين با عنوان الشمسية المنصورية يا المقالات : اياصوفيه 3749 ( 167 گ ، 949 ه ) ؛ قاهره ، طب 476 ( 247 گ ، 1108 ه ، نك : فهرس المخطوطات ، 3 ( 2 ) / 121 ؛ مايرهوف ، در :
Isis
، 14 / 1930 م / 59 ) ؛ همان ، طب 520 ( 184 گ ، 1175 ه ، نك : فهرس المخطوطات ، 3 ( 2 ) / 122 ) ؛ همچنين « 1 » كليولند ، كتابخانهى پزشكى ارتش
A 11
( 199 گ ، ق 10 ه ، نك : فهرست ، ص 300 ) .
[ 1263 ] 2 . التنوير في الإصطلاحات الطبيّة [ 6050 ]
نسخه : سراى ، احمد سوم ( 1 ) 2040 ( گ 25 - 1 ، ق 9 ه ، نك : فهرس المخطوطات ، 3 ( 2 ) / 58 - 57 ) ؛ فاتح ( 3 ) 5317 ( 23 گ ، ق 9 ه ، نك : فهرس المخطوطات ، 3 ( 2 ) / 93 ) ؛ اياصوفيه ( 2 ) 3737 ( گ 37 ر - 53 پ ، با عنوان كتاب التنوير المعروف بالسراج القمرى ) ؛ تيمور ، طب 190 ؛ موصل ، د . چلبى ، ص 260 ؛ طب 14 ( ؟ ) ؛ حيدرآباد ، سالار جنگ ، طب 108 ( گ 24 پ - 1 پ ، ق 11 ه ) ؛ لندن ، ولكام
Or . 28
( گ 124 ر - 112 پ ، ق 12 ه ، نك : فهرست ، ص 82 ) ؛ لندن ، كالج سلطنتى پزشكان ( 2 ) 20 ( نك :
JRAS
، 1951 م ، ص 184 ) ؛ با عنوان رسالة في حدود الامراض ، تهران ، كتابخانهى دانشگاه ( 4 ) 2836 ( گ 74 - 49 ، ق 13 ه ، نك : فهرست ، 10 / 1677 ) .
ابن ابى اصيبعه از كتاب علل العلل اثر قمرى نيز نام مىبرد .
191 / ابن كتّانى / 2194
ابو عبد اللّه محمّد بن حسين بن كتّانى ( اغلب به صورت تصحيف شده : كنانى ) اطلاعات طبى خود را نزد عموى خود ابو الوليد ابن كتّانى ( نك : ابن جلجل ، 109 ؛ ابن ابى اصيبعه ، 2 / 45 ) كسب كرد و مورد توجه منصور بن ابى عامر وزير ( د : 392 ه / 1002 م ) و فرزندش مظفر ( د : 399 ه / 1008 م ) قرار گرفت .
بعدها به سرقسطه رفت . غير از طب در منطق و نجوم نيز دست داشت . سال وفات او معلوم نيست .
منابع : صاعد ، طبقات ، 82 ؛ ابن ابى اصيبعه ، 2 / 45 ؛ صفدى ، وافى ، 3 / 17 - 16 ؛ لكلر ، 1 / 428 ؛ مايرهوف ، واژهنامه ، ص
XXVI
، كاله ، در : اسناد اسلامى چاپ نشده ، 1952 م ، ص 32 ؛ كحّاله ، 9 / 251 .
آثار :
[ 1264 ] التفهيم [ 6051 ]
دربارهى ادويهى مفرده . ابن سمجون ، غافقى ، ادريسى ، ابن ميمون ، ابن بيطار و ديگران از آن نقل قول كردهاند .
هامش
- ( 1 ) 5543 ) نام برده مىشود . به احتمال قوى اين همان كتاب الغنى و المنى است .
( 1 ) . از افزودههاى مندرج در انتهاى ج 3 .