هر چند عمر تو در طلب ايشان بسر آيد . چرا كه امثال اين جماعت ، مثل كبريت احمر ، بسيار عزيز و كمياب هستند . و خداى تعالى نيافريده است در روى زمين بعد از پيغمبران و اوصياى ايشان ، كسى كه فاضلتر از ايشان باشد . و هيچ نعمتى حضرت بارى « عزّ اسمه » به بندهء خود روزى نكرد كه مثل توفيق ملازمت و صحبت ايشان باشد .
قال الله عزّ و جلّ : * ( الأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ .
( زخرف - 67 ) ) * چنان كه خداوند عالم در قرآن مجيد فرموده : برادران و مصاحبان دنيا در آخرت ، همه دشمن هم هستند مگر متّقيان و پرهيزكاران .
حديث است كه هر گاه دو نفر مصاحب هم باشند و هر دو از اهل عذاب و عقاب باشند و مرتبهء يكى بدتر از ديگرى باشد ، آن كس كه حالش بدتر است و عذابش بيشتر ، به خدا مىنالد كه : خداوندا ، من و فلانى در دنيا با هم مصاحب بوديم و اكثر اوقات با هم بوديم ، در اينجا نيز او را به من رسان ، تا با هم باشيم ، امر مىشود كه او را نيز در آن طبقهء جهنّم با او رفيق كنند . و اين است مراد از دشمنى برادران دنيا ، در آخرت با يك ديگر . و به همين طريق برادران ايمانى كه برادرى ايشان در دنيا با هم محض از براى خدا بوده ، به عكس اين است و هر كدام كه در بهشت مرتبه اش بلندتر است ، به شفاعت مصاحب خود را به درجهء خود مىآرد « الَّا المتّقين » اشاره به ايشان است .
و نيز روايت است از حضرت امير عليه السّلام كه چون دو مؤمن در دنيا ، با يك ديگر دوستى كنند و يكى دعوت حقّ را اجابت گفته باشد . گويد : خداوندا ، فلان كس دوست من بود و مرا به طاعت تو و طاعت انبياى تو ، امر مىنمود و در اوامر ترغيب من مىكرد و از مناهى زجر مىفرمود ، نظر لطف از او باز مگير ، و چنان كه مرا هدايت نمودى ، او را نيز به طريق هدايت مستقيم دار ، و چنان كه مرا گرامى داشتى ، او را نيز به مكرمت عميم خود ، نوازش فرما . و چون دو كافر يا دو فاسق ،
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 345
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٣٤٥