باب اشاره و نص بر ابى جعفر دوّم امام محمد تقى ( ع )
( 1 ) 1 - يحيى بن حبيب زيّات گويد : به من خبر داد كسى كه نزد ابى الحسن الرضا ( ع ) نشسته بود كه چون از خدمت آن حضرت بر خواستند ، فرمود : ابا جعفر را ( امام محمد تقى ) ملاقات كنيد و به او سلام بدهيد و با او تجديد عهد كنيد ، و چون آن جمع برخاستند و رفتند رو به من كرد و فرمود : خدا مفضل را رحمت كند ، او به كمتر از اين قناعت مىكرد .
( 2 ) 2 - معمر بن خلاد گويد : از امام رضا ( ع ) شنيدم ، چيزى گفت و فرمود : چه حاجتى به اين داريد ؟ اين ابو جعفر است كه او را به جاى خود نشانديم و جانشين خود كردم و فرمود : ما خاندانى هستيم كه صغير ما از كبير ما ارث برند به مانند هم هيچ تفاوتى ندارند - يعنى كم سنّى او مانع از مقام امامت و تصدى خلافت حقّه نيست . از مجلسى ره - و ذكر شيئاً - يعنى چيزى از نشانههاى امامت را ياد آور شد يا آنكه راجع به انحصار امامت در اولاد حسين چيزى گفت و فرمود به برادرها نمىرسد و از اين مطالب راجع به امر امامت و بعضى آن را " ذكر " از مجهول باب تفعيل دانند ، يعنى حضور آن حضرت عرض شد .
( 3 ) 3 - محمد بن عيسى گويد : من خدمت ابى جعفر دوّم ( ع ) رسيدم ، او در بارهء چيزهائى با من مناظره كرد و سپس فرمود : اى ابا