( 1 ) دهد تا مرا بپرستند و هيچ چيز را شريك من ندانند و هر كه بعد از آن كافر شود ) « آنان همان فاسقانند » مىفرمايد : شما را جانشين كردهام براى علم خود و دين خود و عبادت خودم پس از پيغمبر خودم چنانچه جانشين نمودم اوصياء آدم ( ع ) را بعد از او تا مبعوث شد آن پيغمبر بزرگى كه دنبال او بود « مرا بپرستند و هيچ چيز را شريك من نياورند » مىفرمايد : مرا پرستند با عقيده به اينكه بعد از محمد ( ص ) پيغمبرى نيست و هر كه جز آن گويد « پس آنان همان فاسقانند » محققاً امامان بعد از محمد ( ص ) را توانائى علمى داده ، ما آنهائيم از ما بپرسيد اگر راست گفتيم به شما پس اقرار كنيد به امامت ما و شما اين كار را نكنيد ، اما دانش ما كه ظاهر شود تا اختلافى ميان مردم نباشد او را مدتى است كه با گذشت شبها و روزها بسر آيد و چون وقت آيد ظاهر شود و امر يكى باشد . و به حق خدا كه مقرر شده است ميان مؤمنان اختلافى نباشد و از اين رو آنها را گواهان مردم مقرر داشته تا محمد ( ص ) بر ما گواه شوند ، خدا نخواسته در حكمش اختلاف باشد و نخواسته ميان اهل علم او تناقض و دوئيت باشد .
سپس امام باقر ( ع ) فرمود : فضل ايمان مؤمنى كه
« إِنَّا أَنْزَلْناهُ »
را بفهمد و باور كند و آن را براى كسى كه در درجهء ايمان او نيست تفسير كند چون فضل انسان است بر بهائم ، به راستى خداى عز و جل بوسيلهء مؤمنان بدان از منكران آن در دنيا كه وسيلهء كمال عذاب آخرت است و خدا مىداند كه توبه نكنند دفاع كند چنانچه دفاع كند بوسيلهء مجاهدان از آنها كه دست از جهاد بدارند ، و من در اين زمان جز حج و عمره و خوش همسايگى و ( پناه گرفتن خ ل )