( 1 ) بيم دهندهاى معين كرد ، فرمود : اگر بگوئى : نه ، بايد رسول خدا ( ص ) نسل آينده را كه در صلب مردم بودند مهمل گذارده باشد .
سائل : آيا وجود قرآن در ارشاد و هدايت آنان بس نبود ؟
امام : چرا ، ولى به شرط آنكه مفسر و شارحى براى آن دريابند .
سائل : مگر خود رسول خدا ( ص ) آن را شرح و تفسير نكرده بود .
امام : چرا ، همه آن را براى يك شخص تفسير كرد و به او آموخت و مقام او را براى مردم بيان كرد و آن على بن ابى طالب ( ع ) بود .
سائل : اين مطلب خصوصى است و از نظر شما است ولى عموم مردم آن را تحمل نكنند و نپذيرند .
امام : خدا نخواسته كه پرستش شود جز محرمانه تا سرآغاز دورانى رسد كه دينش در آن آشكار گردد ، چنانچه مدتها رسول خدا ( ص ) با حضرت خديجه در نهانى مسلمانى داشتند تا دستور اعلان آن رسيد .
سائل : صاحب اين دين مىتواند آن را نهان دارد .
امام : مگر روزى كه على ( ع ) با رسول خدا ( ص ) ايمان آورد آن را نهان نداشت تا امر نبوت آن حضرت اعلام شد ؟
سائل : چرا ، از دوران كودكى آن حضرت بطور نهانى مسلمانى داشت تا وقتى پيغمبر رسماً مبعوث شد .
امام : امر امامت ما همچنين است تا مقدر در كتاب الهى بسر آيد .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 269
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٦٩