گفتند : ما نمىدانيم ، سر مرا در آغوش مىگرفت و مىفرمود : اگر نمىدانيد ، بدانيد : آن كس بعد از من اين مرد است ، فرمود : به راستى مطلب اين است كه آن دو نفر اين شب را بعد از رسول خدا ( ص ) از شدت هراسى كه به دل آنها مىافتاد مىشناختند .
( 1 ) 6 - از امام باقر ( ع ) مىفرمود : اى گروه شيعه ، با سورهء
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ
محاكمه كنيد تا پيروز شويد ، به خدا سوگند كه اين سوره حجت خداى تبارك و تعالى است بر خلقش پس از پيغمبر ( ص ) ، به راستى آن سَرْوَر دين شما است و به راستى آن نهايت دانش ما است ، اى شيعه محاكمه كنيد با «
حم وَ الْكِتابِ الْمُبِينِ إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ
» زيرا مخصوص به واليان و متصديان امر امامت است پس از رسول خدا ( ص ) ، اى گروه شيعه خداى تبارك و تعالى مىفرمايد ( 22 سوره فاطر ) : « هيچ امتى نيست جز آنكه در ميان آن بيم دهندهاى در گذشته » . گفته شد : اى ابو جعفر ، بيم دهندهء امت اسلام محمد ( ص ) است ، فرمود : راست گفتى ولى آيا تا زنده بود نسبت به هر قطرى از زمين نذير و بيم دهنده بود جز به توسط كسانى كه مىفرستاد از طرف خود ؟
سائل : نه ، بلكه به توسط آنان انجام وظيفهء بيم دادن را مى كرد .
امام : بگو بدانم ، آنها را كه به هر قطرى مىفرستاد و از طرف او تبليغ مىكردند ، آيا از طرف او بيم دهنده نبودند چنانچه خود رسول خدا ( ص ) كه از طرف خدا مبعوث بودند نذير هم بود ؟
سائل : چرا فرستادههاى او نذير هم بودند از طرف او ؟
امام : همين طور محمد از دنيا نرفت تا از طرف خود مبعوث و