( 1 ) رفت » . ( امام باقر ( ع ) فرمود ) : اين جمله مخصوص على ( ع ) است ، « و شاد نباشيد بدان چه به دست شما آمد » . ( امام باقر ( ع ) فرمود ) : اين جمله در بارهء ابو فلان و ياران او است يك جمله مقدمه است و ديگرى دنبالهء آن ( جمله ) ، « افسوس مخوريد بر آنچه از دست شما رفت » مخصوص به على ( ع ) است ، و شاد نشويد بدان چه به دست شما آمده ، از فتنه و آزمايش و آشوب بعد از رسول خدا ( ص ) ( در بارهء ابو فلان و يارانش ) .
الياس عرض كرد : من گواهم كه شما صاحبان حكم و علمى هستيد كه در آن اختلافى نيست .
امام صادق ( ع ) فرمود : پس از آن ، آن مرد برخاست و رفت .
( 2 ) 2 - امام صادق ( ع ) فرمود : در اين ميان كه پدرم نشسته بود ، چند تن هم نزد او بودند ، بدون انتظار چنان خنديد كه دو چشمش پر از اشك شد و سپس فرمود : مىدانيد چه مرا به خنده آورد ؟ فرمود :
گفتند : نه ، فرمود : ابن عباس گمان كرده كه در زمرهء كسانى است كه گفتهاند : «
رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا
» « پروردگار ما خدا است و سپس بر آن استقامت كردند » من به او گفتم : تو فرشتهها را ديدى اى پسر عباس كه به تو خبر دهند در دنيا و آخرت دوست تو هستند و تو از بيم و اندوه آسودهاى ؟
در جواب گفت : خداى تبارك و تعالى فرمايد ( 10 سوره حجرات ) : « همانا مؤمنان همه برادرند » پس همهء امت در آن داخلند ، من خنديدم و گفتم :
اى ابن عباس راست گفتى ، تو را به خدا آيا در حكم خدا جل ذكره اختلافى هست ؟ گفت : نه ، گفتم : بگو بدانم ، چه رأى مىدهى در