( 1 ) آن امر و نهى كنند ( يعنى قرآن كليات و قوانين است و به ذات خود بر موارد خاصه مورد عمل تطبيق نمىشود و بايد اهل مخصوص قرآن آن را تطبيق كنند و مورد عمل مردم سازند ) و من گويم بسا باشد كه براى برخى از اهل زمين پيشآمد نامطلوبى رخ دهد كه تكليف آن از نظر سنت پيغمبر و حكم مورد اتفاق روشن نباشد و از قرآن هم فهميده نشود ، خدا نخواسته كه با علم او اين فتنه مخصوص در زمين آشكار شود و در حكم محكم او وسيله براى رد اين گونه فتنه نباشد و كسى كه آن را از گرفتارانش بر طرف كند وجود نداشته باشد ( يعنى فتنه و پيشآمد بد واقع شده و مردم حكم آن را نمىدانند و از ادلهء روشن هم درك نمىتوانند و بايد معصومى باشد كه آن را اعلام كند ) . الياس عرض كرد : يا ابن رسول الله شما در اين مورد پيروز خواهيد بود ، من گواهم كه خداى عز و جل هر مصيبتى در زمين به خلق رسد چه در جان و چه در امور ديگر ، در دين باشد يا جز آن ، مىدانسته و قرآن را دليل و رهنما گماشته .
امام صادق ( ع ) فرمود كه : الياس گفت : يا ابن رسول الله مى دانى كه قرآن دليل چيست ؟ امام باقر ( ع ) فرمود : آرى ، در قرآن كليات حدود و مقررات مندرج است و تفسير آنها در نزد حجت وقت ( و امام معصوم ) است . الياس عرض كرد : خدا هرگز نخواسته به يك بندهاى مصيبتى در دين يا جان يا مال برسد و در زمين يك حاكم درستى نسبت به آن مصيبت و گرفتارى نباشد .
امام صادق ( ع ) فرمود كه : الياس گفت : اما در اين باب ، شما با حجت و دليل پيروزيد جز اينكه طرف شما بر خدا افتراء بندد و گويد : خدا را حجتى براى خلق نباشد ولى به من خبر ده از تفسير اين آيه ( 23 سوره حديد ) : « تا افسوس نخوريد بر آنچه از دست شما
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 255
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٥٥