( 1 ) صحيح نباشد زيرا در آسمانها كسى نيست كه گناه و خلاف ورزد تا محتاج ابلاغ حكمى باشد و اگر بگويند : از آسمان به زمين نزول كنند و اهل زمين بسيار به چنين حكمى نيازمندند ، بگو : آيا اهل زمين چارهاى دارند از اينكه سَروَر و سيدى داشته باشند كه نزد او محاكمه كنند ؟
اگر گويند : خليفهء وقت حَكَمِ آنها است ، در پاسخ بگو ( 256 سوره بقره ) : « خدا است سرپرست آن كسانى كه ايمان آوردند آنان را از تاريكىها به روشنى بر آرد » تا آنجا كه مىفرمايد : «
هُمْ فِيها خالِدُونَ
» ( و آن كسانى كه كافرند سرپرستشان طاغوت است ( ديكتاتور و سركش ) و آنها را از روشنى عدل و حق به تاريكىهاى ظلم و ستم و ناحق كشاند آنان مستحقان دوزخند و در آن جاويدانند ) به جان خودم در زمين و در آسمان ولىّ خدا نباشد جز آنكه مؤيد باشد و هر كه تأييد شد مصون از خطا است و در زمين هر كه دشمن خدا - عز ذكره - باشد مخذول و به خود واگذاشته است و هر كه از طرف خدا به خود واگذاشته شد ، درست نرود ، و چنانچه هر امرى بناچار از آسمان فرود آيد و اهل زمين بدان حكم كنند همچنان بايد يك والى و حاكم باشد . اگر گويند : ما آن را نشناسيم ، به آنها بگو : هر چه خواهيد بگوئيد ، خداى عز و جل نخواسته كه پس از محمد ( ص ) بندگان خود را بىحجت و امام رها كند .
امام صادق ( ع ) فرمايد : پس از آن الياس به پا خاست و گفت :
يا ابن رسول الله در اينجا يك مرحلهء غامض و پيچيدهاى است ملاحظه كنيد كه اگر مخالفان گويند حجت خدا همان قرآن است ؟ امام ( ع ) فرمود : در اينجا من در پاسخ آنها مىگويم : خود قرآن زبان ندارد كه امر و نهى كند ولى قرآن اهل و مخصوصانى دارد كه به وسيلهء