( 1 ) بگو : تأويل آن را ( قرآن و علم خدا را ) نمىداند جز خدا و راسخون در علم ، اگر بگويند راسخون در علم كيانند ؟ بگو : كسى كه در علم او اختلاف نيست ، اگر بگويند : او چه كس است ؟ بگو : رسول خدا ( ص ) صاحب اين علم بود ، آيا اين علم را تبليغ كرد و به مردم رسانيد يا نه ؟ اگر بگويند : تبليغ كرد و رسانيد ، بگو : او كه وفات كرد خليفهاى به جاى او بود كه علم بىاختلاف داشته باشد ؟ اگر بگويند : نه ، بگو : جانشين رسول خدا بايد مؤيد از طرف خدا باشد و رسول خدا خليفهء خود نكند مگر كسى كه به حكم او حكم كند و مانند خود او باشد مگر در نبوت و اگر رسول خدا جانشينى كه علم او را داشته باشد معين نكرده باشد همهء مردمى كه در اصلاب رجال بودند و نسل آيندهاند ضايع كرده باشد . . اگر به تو گويند كه : علم رسول خدا ( ص ) تنها از قرآن بود ( كه در ميان امت موجود است و بدان تمسك توانند كرد ) . در جواب آنها بگو : « حم ، قسم به كتاب مبين ، به راستى ما آن را در شب مباركى نازل كرديم ، به راستى ما بيم دهندهايم » ( در آن شب هر امر درستى ممتاز شود و آن امرى است كه از نزد ما است به راستى ما فرستندهء رسولانيم - اين آيه دلالت دارد كه در هر شب قدرى تفصيل امور حقه از جانب خدا مقرر مىشود و ابلاغ مىگردد و بايد امام معصومى در هر زمان باشد كه آن را دريافت كند ، و خدا اكتفاء كند به همان سطحِ قرآن نكرده است ) .
اگر گويند : خدا تنها به پيغمبر دستور مىفرستاد ، در جوابشان بگو : اين امر حكيم كه ممتاز شود و از طرف ملائكه و روح ابلاغ شود از آسمانى به آسمانى نزول كنند و يا از آسمان به زمين نزول كنند . اگر گويند : از آسمانى به آسمانى نزول كنند
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 251
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٥١