( 1 ) به تأخير انداخته است . كلمهء مرجئه با همزه و با « يا » به جاى همزه ( مُرْجِيَه ) استعمال مىشود و هر دو به معنى تأخير است ، و بسا مرجئه به همهء كسانى گويند كه امير المؤمنين را از درجه خودش كه خلافت پس از پيغمبر است عقب انداختهاند . . . نقل از مجلسى ره ) .
و باز قَدْريها ( سابقاً گفتيم كه اين كلمه در معتقدين به جبر و تفويض هر دو استعمال شده است و شايد در برابر مرجئه همان قائلين به تفويض مقصود باشند ) هم براى مذهب خود به قرآن استدلال كردهاند ، تا كار به جايى رسيده كه ثنويه ( منكر خدايا معتقد به دو خدا و دو مبدأ براى خير و شر ) هم به قرآن استدلال كردهاند و آن را مدرك گفتار خود دانستهاند و آيات قرآن مجيد را بر مقاصد مختلفه خود تطبيق كردهاند و توجيه نمودهاند تا به جايى كه به مردان دانش در مقام بحث و مناظره چيره مىشوند ، از اينجا دانستم كه قرآن بىمفسرى كه حقيقت آن را بداند و نگهدارى نمايد حجت قاطع عذر نمىباشد ، آرى آن مفسر قرآن دادن هر چه گويد درست است ، به آنها گفتم : اين قيّم و داناى به قرآن كيست ؟
گفتند : ابن مسعود بسا كه قرآن مىدانست و نگهدارى مىكند ، عُمَر هم مىدانست و حذيفه هم مىدانست ، گفتم : همهء قرآن را ؟
گفتند : نه ، من هر چه كاوش كردم در نيافتم كسى كه در باره او بگويند همه قرآن را مىداند ، جز على ( ع ) و چون مسألهاى ميان اين مردم طرح مىشود اين مىگويد : نمىدانم و اين هم مىگويد : نمى دانم و اين هم مىگويد : نمىدانم ، تنها اين يكى مىگويد : مىدانم ( و آن على ( ع ) است ) و من گواهم كه على ( ع ) مفسر و حافظ و نگهدار قرآن بوده است و فرمان بردن از او واجب است و پس از رسول خدا ( ص ) حجت بر مردم است و گواهم هر چه در تفسير قرآن
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 19
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٩