و تمجيد كنند و مقدس شمارند و از دوزخت ميترسند و خداى سبحانه فرمايد اى فرشتههايم آنها را براشان گرد آوريد و شما را گواه گيرم كه آنان را آمرزيدم و از آنچه ترسند امان دادم گويند پروردگارا در ميان آنها فلانيست كه او تو را ياد نكرد خداى تعالى فرمايد : او را هم آمرزيدم بهمنشينى آنان زيرا اهل ذكر كسانى باشند كه همنشين آنها بدبخت نباشد ، و امام صادق ( ع ) فرمود : آنكه در ميان غافلان ياد خداست چون كسى است كه در ميان فراريان در جهاد به نبرد پردازد .
20 - كتاب الامامه و التبصره : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : كه هر كس در خانه خودش سزاوارتر است كه در صدر نشيند و بر اسب خودش جلو سوار شود ، و در خانهاش امام نماز جماعت باشد ، و در كاسه خوراك آغاز به خوردن كند .
باب نود و ششم در شيوه نشستن و انواع نشستن
1 - گويم : در باب كليات اخلاق بد گذشت كه به امام ششم ( ع ) گفته شد : به نظر شما همه اين خلق شايسته نام آدمى باشند ؟ فرمود : دو گروه از آنها را كنار گذار يكى آنكه تارك مسواك است و ديگرى آنكه در جاى تنگ چهار زانو نشيند .
2 - خصال : در حديث اربعمائه امير المؤمنين ( ع ) فرمود : چون يكى از شماها بر سر خوراك نشيند بمانند بندهها نشيند ( يعنى بر دو زانو ) و مبادا يك پا را روى ديگرى نهد و چهار زانو نشيند كه آن نشستنى است كه خدا نخواهد و صاحبش را دشمن دارد .
3 - تفسير عياشى : از حماد كه ديدم امام صادق ( ع ) نشسته و پايش را روى رانش انداخته و مرديكه نزد آن حضرت بود گفتش قربانت اين گونه نشستن مكروه است فرمود : نه ، يهود گفتهاند : چون پروردگار از آفرينش آسمانها و زمين پرداخت بر بالاى كرسى اين گونه نشست تا راحت باش كند و خدا فرو فرستاد ( آيه 2 سوره آل عمران ) نيست سزاوار پرستشى جز او كه زنده و پاينده است و نگيرد او را چرت و خستگى و نه خواب " نبود تكيه دهنده بر ران .
4 - كتاب الغايات : از ابن عباس كه رسول خدا ( ص ) فرمود : راستى هر چه را شرفى باشد و راستى كه اشرف مجلسها آنكه رو به قبله باشد .
پايان