بايد رو به او كرد .
و به همين سند كه على ( ع ) فرمود : جعفر بن ابى طالب نزد رسول خدا ( ص ) برگشت ( از سفر حبشه ) و آن حضرت برخاست و او را پذيرفت و ميان دو چشمش را بوسيد - تا آخر خبر .
و از ابن الاشعث بسندى ( مضمون پيش را آورده ) .
15 - امالى طوسى : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه مجالس امانتند و روا نيست كه مؤمن دنبال گيرد از مؤمن يا فرمود : از برادر مؤمن خود چيز زشتى را واگو كند .
16 - از خط شهيد است قه كه روايت است از پيغمبر كه كفاره مجلس اين ذكر است :
سبحانك اللهم و بحمدك لا إله الا انت رب تب على و اغفر لي
( منزهى بار خدايا و در سپاسم نيست شايسته پرستشى جز تو پروردگارا تو به نه بر من و مرا بيامرز ) .
17 - نهج البلاغه على ( ع ) در نامه بحارث همدانى نوشت بپرهيز از دكههاى بازارها كه شيطان نمايند و فتنهانگيز .
18 - منية المريد : كه نهى كرد پيغمبر ( ص ) از اينكه كسى از جايش برخيزد تا ديگرى نشيند . فرمود ( ص ) ولى جا باز كنيد و گشاده كنيد ، و روايت است از پيغمبر ( ص ) كه لعن كرده كسى كه ميان حلقه نشيند ، و نهى كرده از اينكه كسى ميان دو همنشين نشيند مگر به اجازه آنها .
19 - عده الداعى : از امام صادق ( ع ) كه فرمود : مردمى در انجمنى گردهم نيايند و خدا را ياد نكنند و ما را ياد نكنند جز آن انجمن افسوس شود بر آنها در روز قيامت ، و فرمود انجمنى نباشد كه در آن خوش كرداران و بدكرداران گرد آيند سپس بىياد كردن ما از آن پراكنده شوند جز كه روز قيامت افسوس آنها باشد سپس امام باقر ( ع ) فرموده : ذكر ما از ذكر خداست و ذكر دشمن ما از ذكر شيطان .
و از آن حضرت است ( ع ) كه فرمود : هر كه خواهد پيمانه پر ستاند بايد چون از مجلس خود برخيزد بگويد :
سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
. منزهى تو پروردگارم پروردگار عزيزتر و والاتر از آنچه ميگويند ( خدانشناسان ) و درود بر فرستادگان خدا و سپاس از آن خدا پروردگار جهانيان .
و روايت كرده حسن بن ابى الحسن ديلمى از پيغمبر ( ص ) كه فرشتهها بر حلقههاى ذكر گذرند و بالاى سرشان بايستند و بگريهشان بگريند و بدعائشان آمين گويند و چون به آسمان بالا روند خداى تعالى فرمايد : اى فرشتههايم كجا بوديد با اينكه خودش داناتر است گويند پروردگارا ما در مجالس ذكر حاضر شديم و مردمانى را ديديم كه تو را تسبيح كنند