و چون پيغمبر ( ص ) آمد از آن حضرت در اين باره پرسيدند و خدا اين آيه را فرستاد كه بر شما گناهى نيست با هم بخوريد يا پراكنده ( آيه 61 - سوره النور ) .
4 - خصال : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : پنجند كه در هر حال از آنها دورى شود : خورهدار ، و پيس ، و ديوانه و ولد الزنا و اعرابى .
5 - طب الائمة : بسندى از امام ششم كه چون بيماران خوره را ديديد از پروردگارتان عافيت خواهيد و از آن غفلت نكنيد .
6 - همان : بسندش تا رسول خدا ( ص ) نگاه پيوسته بگرفتاران و خورهداران مكنيد كه مايه اندوه آنها است .
7 - همان : بسندى تا رسول خدا ( ص ) كه به مبتلا كم نگاه كنيد و بر آنها وارد نشويد و چون بر آنها گذرى زود بگذريد تا دردشان بشماها نرسد .
8 - تفسير امام از قول رسول خدا ( ص ) كه هر كس يك نابينا را 40 گام بر زمين هموار دستگيرد به اندازه سر سوزنى از آن همه روى زمين طلا باشد برابر نگردد ( كه آن را صدقه دهد ) و اگر در آنجا كه دستگير او است پرتگاهى است و او را از آن بگذراند روز قيامت در ميزان حسنات خدا صد هزار برابر بيشتر از همه دنيا دريابد و به همه گناهانش بچربد و آنها را نابود كند و او را در بالاترين بهشتها و غرفههايش منزل دهد .
9 - امالى طوسى : بسندش تا امام ششم ( ع ) كه على بن الحسين ( ع ) به چند خورهدار گذر كرد و بر آنها سلام داد و در خوراك بودند و گذشت و سپس فرمود : خدا سبكترها را دوست ندارد و نزد آنها برگشت و فرمود : من روزه دارم شما به منزل من آييد ، فرمود : به به منزل آن حضرت رفتند و به آنها خوراك داد و سپس به آنها بخشش داد .
10 - دعوات راوندى : از امام چهارم پرسيدند از طاعون كه آيا بيزار باشيم از كسى كه بدان گرفتار است زيرا كه او در عذاب است ؟ فرمود : اگر گنهكار است از او بيزار باش طاعون داشته باشد يا نه و اگر مطيع خدا عز و جل است طاعون مايه پاك شدن او است از گناه ، راستش خدا عز و جل قومى را بدان عذاب كند و رحمت بر قومى باشد قدرت خدا بهر چه خواهد رسا است ، آيا نبينيد كه او خورشيد را روشنى بندههاى خود ساخته و باعث رسيدن ميوههاى آنها و فرارسيدن خوراك آنها و بسا كه به همان مردمى را عذاب كند و بسوزش آن گرفتار سازد مردمى را در روز قيامت بواسطه گناهشان و در دنيا ببدى كارهاشان .
11 - مشكاة الانوار بنقل با واسطه از امام ششم ( ع ) فرمود : نگاه نكنيد به بلازدهها كه اين مايه اندوه آنها است و از امام باقر است كه بد ميداشت مبتلا از بلاء طلب پناه كند .
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 15
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥