باب هيجدهم : " فضيلت دوست داشتن مؤمنان و نگاه به آنان
: 1 - امالى طوسى : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : نگاه بعالم عبادتست ، نگاه به امام عادل عبادت است ، نگاه به پدر و مادر از روى مهربانى و رحمت عبادت است ، و نگاه به برادر دينى عبادت است .
2 - رجال كشى : بسندش تا بشير دهان كه امام صادق ( ع ) به محمد بن بكير ثقفى فرمود :
تو در باره مفضل بن عمر چه ميگوئى ؟ گفت : اميد است در بارهاش چه گويم اگر در گردنش صليب بينم و بر كمرش زنار دانم كه او در راه راست است پس از آنكه شنيدم تو در باره او چه ميگوئى بشير - ره - گفت : ولى حجر بن زائده و عمر بن جذاعه نزد من آمدند و او را در بر من دشنام ميدادند و من به آنها گفتم : اين كار را نكنيد و نپذيرفتند ، و از آنها خواهش كردم و به آنها خبر دادم كه خوددارى از بدگوئى به او حاجت من است و نپذيرفتند ، خدا آنها را نيامرزد اما اگر من به آنها احترام ميكردم هر كه مرا محترم ميدانست به آنها احترام ميكرد .
كثير عزه در دوستيش بدان معشوقه راستگوتر بود از دوستى آن دو با من آنجا كه گويد :
او در نهان داند كه من دوستش ميدارم * و آنگاه كه احترامم نكند خاطرخواه او اما اگر من آنها را احترام ميكردم به آنها احترام ميكرد هر كه خاطرخواه من بود .
3 - اختصاص : امام صادق ( ع ) فرمود : از دين دوستى مرد است كه برادرش را دوست دارد .
4 - همان : تا امام صادق ( ع ) فرمود : دوستى نيكان مر نيكان را ثواب نيكانست ، و دوستى بدكاران مر نيكان را فضيلت نيكانست و دشمنى بدكاران با نيكان زينت نيكانست و دشمنى نيكان مر بدكاران را رسوائى بدكارانست .
5 - از كتاب قضاء حقوق : امام ششم بيكى از اصحابش پس از سخنى كه با او داشت فرمود : راستى مؤمنان وابسته بما و شيعه ما تا بهم برخوردارند پيوسته خدا رو بسوى آنها دارد تا از هم جدا شوند و پيوسته گناهانشان فرو ريزد چنانچه برگ فرو ريزد و پيوسته دست خدا به همراه دست آنست كه بيشتر يارش را دوست دارد .
6 - نوادر راوندى : بسندش تا از رسول خدا ( ص ) كه مؤمن بيارامد با مؤمن چنانچه دل تشنه بيارامد با آب خنك .
و به همين سند آورده كه : رسول خدا ( ص ) فرمود : ايها الناس حلال من حلال است تا روز