هر عالمى از پنج به پنج ببرد : از شك بيقين ، و از خودنمائى باخلاص در عبادت ، و از رغبت ( به دنيا ) برهبت و ترس از آن ، و از تكبر بتواضع ، و از دغلسازى به نصيحت پردازى .
حواريون به عيسى ( ع ) گفتند : با كه همنشين شويم ؟ فرمود : كسى كه ديدارش شما را به ياد خدا اندازد ، و كردارش شما را بآخرت كشاند ، و علمش در منطق و گفتار شما بيفزايد ، و به آنها فرمود : به خدا نزديك شويد با دورى اهل گناهان و به او دوستدار بدشمنى آنان ، و رضايت بجوئيد بخشمشان .
لقمان به پسرش گفت : پسر جانم ياد علماء باش ، به آنها نزديك شو ، و همنشين شو ، و در خانهاشان از آنها ديدار كن تا بسا مانند آنها شوى و با آنها باشى ، با نيكانشان بنشين بسا خدا رحمتى به آنها رساند و شامل تو هم بشود و اگر خود خوبى از بدان و سفيهان دور باش كه بسا عذابى به آنها رسد از جانب خدا و به تو هم برسد .
دنباله سخن پيغمبر ( ص ) :
بتحقيق كه خدا سبحانه روشن كرده بقول خود ( 68 : الانعام ) " منشين پس از يادآورى با مردم ستمكار " و بقول خود ( 140 - النساء ) " و چون بشنويد كه بآيات خدا كفر ورزند و آنها را مسخره كنند با آنان ننشينيد تا در حديث ديگر درافتند زيرا شما در اين صورت مانند آنان باشيد يعنى در گناه ، و خداى سبحانه فرمود ( 113 : هود ) " و تكيه نكنيد بسوى كسانى كه ستم كردند تا آتش بشما برسد " .
و پيغمبر ( ص ) فرمود : چون مردمى گرد آيند و ذكر خداى تعالى كنند شيطان و دنيا از آنها كناره گيرند و شيطان به دنيا گويد : نبينى چه كار ميكنند ؟ دنيا گويد : آنها را واگذار چون جدا شدند من گردنشان را بگيرم .
و پيغمبر ( ص ) فرمود : انجمنها سه باشند : سودبخش ، و سالم ، و رنگپريده ، سودبخش آنكه خدا در آن ياد شود ، سالم آنكه خاموش باشد و سخنى نباشد ، و رنگپريده آنكه در بيهوده درافتند .
و فرمود ( ص ) : همنشين خوب به از تنهائى ، و تنهائى به از همنشين بد .
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 121
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٢١