گر ز من آگاه بودي اين عدو * كي ندا كردي كه اين گفتار كو ؟
قيل لبعض الصوفية
مالك إذا تكلمت بكى * كل من يسمعك ولا يبكي
من كلام واعظ البلد أحد ؟ فقال : ليست نائحة الثكلى « 1 » كالمستأجرة وقد أخذ هذا المعنى العارف الرومي في المثنوي فقال :
گر بود در ماتمى صد نوحهگر * آه صاحب درد باشد كارگر « 2 »
وحام حوله هميون فقال
ممتاز بود نالهام از نالهء عشاق * چون آه مصيبتزده در حلقهء ماتم
مثنوي
زين جهان تا آنجهان بسيار نيست * در ميانه جز دمي ديوار نيست
هر كبوتر مىبرد از جانبي * ما كبوتر جانب بىجانبى
ما نه مرغان هوا نه خانگي * دانهء ما دانهء بىدانگى
زان فراخ آمد چنان روزي ما * كه دريدن شد قبادوزي ما
آخر
اذكروني « 3 » اگر نفرمودى * زهرهء نام أو كرا بودي
بقياسات عقل يوناني * نرسد كس بذوق ايماني
عقل خود كيست تا بمنطق رأي * ره برد با جناب پاك خداي ؟ !
هامش
( 1 ) ثكلت المرأة ولدها : فقدته .
( 2 ) في بعض النسخ من المثنوي : آه صاحب درد را باشد أثر .
( 3 ) إشارة إلى قوله تعالى في سورة البقرة :فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْالآية 147 .