باز شود و گشايد و منى را ببلعد ، و از اين رو اختلاف دارند كه اوعيه منى در زنها پيوستند به دو تخم و هر چه در هر كدام از دو تخم نفوذ كند در دو برآمدگى شاخ مانند هم نفوذ كند و منى را به طرف خود پرت كند و آنها را پرتاب كن منى نامند .
و همانا اوعيه منى در زنان به دو تخم پيوست است براى آنكه اوعيه منى در آنها به نرمى دو تخم است و نيازى به سختى خود آنها و پوششان نيست ، زيرا در درونند و نياز به سپر ندارند ، ولى در مردها پيوست آنها به دو تخم نيكو نيست و با آن آميخته نيستند و اگر چنين بود دو تخم هنگام زه كشيدن آنها را با سختى خود آزار ميدادند ، بلكه ميان آنها واسطهايست « افتنديدوس » - پايان -
فصل هفتم در تشريح اندام فرودين ديگر تن
شكل خاصره ، زهار و ران : در نزد پس ران دو استخوان بزرگ است در راست و چپ كه از ميانه در جلو بند محكمى دارند و چون پايهاند براى همه استخوانهاى بالا تنه و حامل و ناقل استخوانهاى پائين تنه و هر كدام چهار تيكه دارند ، آنكه در سوى بيرونست « حرقفه » نام دارد و استخوان خاصره ، و آنكه در پس است ورك نام دارد ، و آنكه در فرود است ، حق الفخذ ( حقه ران ) نام دارد زيرا گودى سر گرد ران در آنست ، و اندام شريفى در آن نهاده شدند مانند مثانه ، رحم ، اوعيه منى مردان و مقعده و ناف .
و اما ران استخوانى دارد كه بزرگتر استخوان تن است ، زيرا حامل هر آنچه است كه در بالا است و ناقل هر آنچه در زير است و سر بالاى آن گنبديست تا در حقه ورك جا كند و جفت شود و از طرف برون و جلو