تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 46

مساهمون:

ص٤٦
ابزار زايش آنها است چنانچه قضيب ابزار نژادسازى مردها است و در خلقت هم مانند آنست جز اينكه يكى كامل است و بيرون و آشكار و ديگرى كاست است و در درون ، و گويا زهدان يك قضيب وارونه است يا قالب آنست و در درونش طوقى از پى است كه گرد است و دندانه‌دار ، و رگهاى بسيار دارد تا آماده باشد براى جنين . و براى ماهيچه حيض هم سوراخ بسيار است و آن ميانه مثانه است و رودهء راستا جز اينكه مثانه اندازه‌اى بالا رود چنانچه گردن مثانه زير آن فرو آيد و از زير ناف تا آخر سوراخ فرج را فرا گيرد كه همان گردن آنست و درازايش از شش انگشت است تا يازده ، و بوسيله جماع و بىجماعى دراز و كوتاه شود ، و اندازه آلت مجامعت را به خود گيرد و درازى رحم هم نزديك به آنست و بسا بروده‌هاى بالا رسد ، و آن با رشته‌هاى بسيار محكم به پشت بسته است تا ناف و مثانه و استخوان پهن ولى نرم است و از مايه پى است كه كش دارد و با فرا گرفتن گشاد مىشود و بهم ميرود و جمع مىشود چون نيازى نباشد . و تهيگاهش با كامل شدن نمو جنين كامل مىشود مانند پستان كه حجمش بكمال نرسد جز با آن زيرا پيش از آن بيكار است و هنگام حيض سطبر و كلفت مىشود كه گويا فربه شده و چون پاك شود لاغر ميگردد ، و دو پوست است و درونيش بسا كه از رگ است و براى آنست كه زبر است ، و دهانه اين رگها درون رحمند و آنها را نقر رحم نامند و پرده جنين بدانها پيوندد و از آنها خون حيض روان شود و جنين استوار گردد ، و برون هر دو پوست بسا كه پى مانند است و يكپارچه ساده است ، و درونى دو بخش كنار همند نه چسبيده بهم . رحم آدمى دو تهيگاه دارد و از جز او بشمار پستانها ، و هر دو بسوراخى رسند برابر دهانه بيرون فرج كه منى از آن به دو رسد و خون