براى دعوت مذهبى يا مردم بپرورند اين دو رگ آنها را ببرند ، ديگر نتوانند جماع كنند و به صورت زن شوند و بدانها تبرك جويند و بدرگاه خداشان وسيله سازند ، و روايت كنند كه دعاى او بر آورده است و برگزيده خدا شود و از پليديها پاك گردد ، جالينوس اين نظر بقراط را منكر شده و او را تخطئه كرده است .
شيخ ( الرئيس ) گفته : منى نبايد تنها از مغز باشد و گرچه بخميره آنست و آنچه بقراط در باره دو رگ گفته درست است بلكه واجب است از هر عضو رئيسى و با شخصيت باشد و از اعضاء ديگر هم بدان ترشح كند ، قرشى در شرح قانون گفته : همانا منى از رطوبتى است كه مانند شبنم بر همه اعضاء نشيند و معلوم است كه در همه اعضاء مجراى پيوسته به دو تخم و آلت ندارند و تنها راهش اينست كه تبخير شود و بمغز بر آيد و در آنجا گرمى بخارش برود و سرد گردد و در هم شود و بقوام پيش از بخار شدن برگردد و از آنجا برگهاى پس دو گوش بريزد و برگهاى نخاع جارى گردد تا از روغنى كه مغز بدان داده باز نماند و بار ديگر بواسطه گرمى بخار نشود .
و چون از آنجا فرو آيد تا نزديك دو تخم برگهاى پيوسته ميان دو قلوه و دو تخم ريزد كه پر از خونند و در دو قلوه گرم شود و آراسته گردد ، و آن مايهاى كه از مغز فرود آيد آن خون را تا اندازه بمانند خود برگرداند ، و از آن پس به دو تخم نفوذ كند و آراستگى و سپيدى و پخت آن كامل شود و از آن بجايگاههاى خود برود .
و مؤيد آنست آنچه از كتاب وابسته به هر مس در راز آفرينش كه بليناس آن را شرح كرده نقل شده است و آن اينست كه چون منى از جايگاه خود هنگام جماع برآيد بهم پيوندد و بمغز برآيد و صورت آن را گيرد ، وانگاه به آلت مرد فرو آيد و از آن برآيد .
و شارح اسباب گفته : مايه منى از كبد به دو قلوه در تيرههاى ميان تهى فرو آمده آيد ، و در آنها آبش گرفته شود و از آنجا بمجرائى كه ميان دو تخم و آنها
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 342
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٤٢