آن آمد بنگى شنيد از كناره وادى ايمن در زمينى با بركت از درخت كه اى موسى راستش منم خدا پروردگار جهانيان .
5 - سبا ( 15 - 18 ) شهرى پاكيزه و پروردگارى آمرزنده - تا فرمايد - و نهاديم ميان آنها و ميان آنجا كه بركت داديم در آن آباديهاى آشكار .
6 - النازعات ( 16 ) آنگه كه فرياد زد به دو پروردگارش در وادى مقدّس بنام طوى .
7 - البلد ( 1 - 2 ) نه ، سوگند به اين شهر و تو ورود كني بدين شهر .
8 - التين ( 1 - 3 ) سوگند به تين و زيتون و طور سنين ، و اين شهر آرام .
تفسير
: جايگاه درست يعنى پسند و خوب و آن بيت المقدس و شام است ، و گفتهاند مقصود مصر است على بن ابراهيم در ( 292 تفسير قمى ) گفته : آنها را بمصر باز آورد و فرعون را غرق كرد ، زمين با بركت براى جهانيان را گفتهاند زمين شام است كه ابراهيم و لوط رها شدند و بدان چه رفتند و بركتش اينست كه فراوانى است ، و گفتهاند مقصود سرزمين بيت المقدس است كه جايگاه پيغمبران بوده ، و خلاصه بيشتر پيغمبران بنى اسرائيل در شام و بيت المقدس مبعوث شدند و شريعت آنها كه سرچشمه خيرات دين و دنيا بود از آنها براى جهانيان نشر شد .
و گفتهاند آنها را به مكه نجات داد كه فرموده است « راستى نخست خانه كه براى مردم نهاده شد همانست كه در بكه است مبارك است و رهنمائى براى جهانيان 96 - آل عمران » اين از ابن عباس روايت شده ، زمين مبارك براى سليمان زمين شام است كه جايگاه او بوده چنانچه مفسران گفتهاند « مأوا داديم آن دو را » يعنى عيسى و مادرش را بمكانى بلند و هموار و پهناور .
طبرسى در ( ج 7 ص 108 ) مجمع گفته : ابى هريره گفته : رملهء فلسطين بوده ، و از سعيد بن مسيب است كه دمشق بوده ، و از ابن زيد گفتهاند مصر بوده ، قتاده و كعب آن را بيت المقدس دانند ، كعب گفته آن نزديكترين زمين است .
به آسمان ، و گفتهاند « ربوه » حيره كوفه است و سوادش ، و « قرار » مسجد كوفه